కవిత్వం

మరణం తర్వాత నీ స్వర్గానికి రావడం నాకిష్టం లేదు అక్కడ కూడా నన్ను నువ్వుకులం తోనే పోల్చుకుంటావు.

నది తన మొండి దుఃఖాన్ని అలలు అలలుగా సముద్రంలో నిస్సహాయంగా కలిపేస్తున్న క్షణాల్లో ప్రియా చుట్టూ కమ్ముకున్న గాఢంధకారం లోంచి నీ జ్ఞాపకం నన్ను కమ్మేస్తుంది ..అనాథలా వదిలివేయబడ్డ ప్రాతః కాలంలోఓహ్ తిరస్కృతుడా ఇది నీ వియోగ సమయం!నా హృదయం మీద మంచుపూలు తలలు తెగ్గొట్టుకొని వర్షంలా కురుస్తూనే ఉన్నాయి!బహుశా శిథిల కూపంలో ధ్వంసమైన నౌకలాంటి నా హృదయం మీద రాలిపడే పూల రెమ్మలు!..నీ లోలోపల ఎన్ని యుద్ధాలు, ఇంకెన్ని ఓడిపోయి పారిపోవడాలు కిక్కిరిసి ఉన్నాయో?నీ లోపలినుంచే కదా ప్రియా!పాటల పక్షులు రెక్కలు విదుల్చుకుంటూ లేచి పైకి ఎగిరేవి?చూడు నువ్వు మన ఇద్దరి మధ్య ఉన్న అన్నింటినీ మింగేశావు!

చాలా సంవత్సరాలుగా ఉత్తరాల్లేవ్ ప్రతిరోజు నా చేతుల్లో మాత్రం వెలిసిపోయిన చెల్లాచెదురైన అక్షరాలు దర్శనమిస్తాయి నాది గాని భాష కాల శిల్పం మీద చెక్కబడినట్లుగా అక్షరాలన్నీ గజిబిజిగాచెత్తాచెదారం నిండిన మార్కెట్ లాగా అస్తవ్యస్తమై పరుచుకుని ఉంటాయి వార్త కోసమోదుఃఖం కోసమో సంతోషం కోసమోఒక్క లైన్ అయినా ఒక నిండైన వాక్యమైనా చదవాలనిపించదు చాలాకాలంగా ఉత్తరాల్లేవ్!మరణించిన మనిషికి ఉత్తరాలు ఎవరు రాస్తారు.... **నాసర్ రభా,(పాలస్తీనా) "no mail for years.".కు స్వేచ్ఛానువాదంఅనువాదం : ఉదయమిత్ర

ఇనుప కచ్చడాల్లో కునుకుతూ,పువ్వును పువ్వు అని,నవ్వును నవ్వు అని ఎలా అంటావ్?కనులు మూసుకుని కౕంచెలు దాటే కవీ!ఇది నీకు కాలం కాదయ్యా.జతలకు, పూలతలకు,కవితలకు, ప్రేమ సుధలకుఇది కాలం కాదయ్యా!హృదయాలను ఒరుచుకు పారే నదులకు,కురిచే మేఘాలను ఒడిచి పట్టే సంద్ర ఝరులకు,అంతర్ బహిర్ మథనాలను ముడేసే వారధులకు,నా మాటగా కూడా చెప్పు.ఇది కాలం కాదని...జేగురు విడిచిన పొద్దులా పడి ఉన్నాను.ఐదు తరాలుగా విముక్తి లేనిబూడిద కుప్పల్లోని పితరుల్లా వేచి ఉన్నాను.ఒడ్డూపొడవూ ఆకర్షణలు దాటి,అలవాటైన బాటలు విడిచి,సాదాసీదా సవ్వడులతో,నా స్నేహం కోసం వస్తే..రమ్మను నదులను...వలల వేటను, సొర కోరలను,తప్పుకోగలిగితేనే,గర్జించమను సముద్రాలను..నొప్పి మాత్రలను,కత్తుల మీద నడిచే నేర్పును,బట్వాడా చేయలేకపోతేకూలిపొమ్మను వారధులను..కంజీర మీటుతూ కంచెలు

నేను నిన్ను చేరుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను. కాని యుద్ధం నా పాదాలు నీ చెంత కు రాకుండా అడ్డుపడుతున్నాయి. కాళ్ళు కదుపకుండానే ఇంకా నేను నీ దగ్గరకు చేరడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను యుద్ధం నీ దగ్గరికి రావడానికన్నా ముందే.

దశ -1••మొదట్లో తాత, తాత ముత్తాత పుట్టబోయే బిడ్డ ఆడదని గుర్తించి చంపేశాడు!తరువాత అది వంశ పారంపర్య ఆచారంగా స్థిర పడి పోయింది!కిచ కిచ లాడే పక్షి ఎవరికి కావాలి చెప్పండి?దాని కోసం పాపంఅమ్మ ఒక్కతే ఏడ్చింది!పుట్టింది ఆడపిల్ల మరి!వాళ్ళు వదిలించుకోవాలని ఆదేశించారు!~బాత్రూమ్ నేలకి ఆ ప్రవాహం ఏంటో బాగా తెలుసు.మరణంలో కూడా అది ఎర్రగానే ఉంది!ఆ రోజు నాన్న ఒక అదనపు బకెట్ నీళ్లు తెచ్చాడు!భారం తుడిచిపెట్టటానికి ఆ అదనపు బకెట్ నీళ్లు సరి పోయాయి!~దశ -2దూద్ పీతీ ••ఎక్కడ నుంచి వస్తోంది ఆ పీక నొక్కేయబడిన శిశువు గొంతులోంచి ఆ రోదన?వెంటనే నిశ్శబ్దం అయిపోయింది!చచ్చిపోయిన కూతురుతో,

చరిత్ర పుటల నిండా.. వర్గపోరాట గాయాలే!తిరుగుబాటు పిడికిలి బిగించనిదే.. ఏదీ సిద్ధించదు.కష్టాల కడలిలో కన్నీటి పయనం మానవ జీవనం,క్షణికమైన సుఖాల వెనుక.. శాశ్వతమైనది ఏదీ లేదు.అడవి మూగబోయింది.. చెట్లు మౌనం దాల్చాయి,కానీ.. జ్ఞాపకాల కొలిమిలో సెగలు ఇంకా రగులుతున్నాయి!జీవితం పరిమితమే కావచ్చు.. కానీ ఆశయం అనంతం.యుద్ధం అంటే ముగింపు కాదు.. అది కేవలం విరామం మాత్రమే!వసంతానికి మరణం లేదు.. అది మళ్ళీ పురుడు పోసుకుంటుంది,నక్సల్బరీ గుండె చప్పుడుకు.. అసలు అంతమే లేదు!

పిట్టలు పాడుతూనే ఉంటాయి రాలిపోయిన ఆకుల నునులేత స్పర్శను తలచుకునో చెట్లను మోళ్లను చేసిన వడగళ్ల వానల జ్ఞాపకాలతోనో దుఃఖమో ఆనందమో దుమారమో ఆహ్లాదమో పిట్టలు పాడకుండా ఉండలేవు పాడుతూనే ఉంటాయి కళ్ల ముందరి సుడిగాలికీ మండుటెండకూ వేలాది పిట్టలు నేలరాలినా చూస్తుండగానే ఖాకీ వేటగాళ్లు అడవి అడవి మీదంతా జల్లెడ కప్పి కొన్ని పిట్టల్ని కాల్చికూల్చి కొన్ని పిట్టల్ని పట్టి పంజరాల్లో పెట్టినా పంజరాల పిట్టలు వేటగాడి మాటలే పాడుతున్నా కొన్ని పిట్టలు అంతే, ఇంకా పాడుతూనే ఉన్నాయి ఎక్కడో కురిసిన తొలికారు చినుకులకు ఇక్కడి మట్టి పరిమళిస్తున్నప్పుడుఆనందంతో కిలకిలలాడిన పిట్టలు ఇంతకాలం అణగారిన గడ్డిపోచలు లేచినిలిచి

మహావృక్షాలుగా ఎదిగి తరాలకు నీడనిచ్చిన మా పూర్వీకులను కుప్పగూల్చి సమాధుల్లో పూడ్చిపెట్టారు ఆ పక్కనే వాళ్ల జ్ఞాపకాలనీ, చరిత్రలనీ బొంద పెట్టారు ఎంతైనా వృక్ష ప్రేమికులు కదా ఒక్కొక్క సమాధి మీద ఒక్కొక్క చెట్టును పెంచారు అవి ఇప్పుడు వనాలైనవి రంగురంగుల వనాలు ఇంద్రధనస్సులో ఊహలు ఆ చెట్ల నీడన వాళ్లు కబుర్లు చెబుతూ తమ పూర్వీకుల విజయ గాథల్ని నెమరేస్తూవింత మైకంతో యమహా సిస్టంకు అనుగుణంగా డాన్స్ చేస్తూ పిచ్చి కేకలు వేస్తుంటారు "Fuck you Palestine "కాళ్ళ కింద కంకాళాలు అస్థిరంగా కదులుతుంటాయి *అనువాదం: ఉదయమిత్ర

1. *సామ్రాజ్యాలు పతనం చెందాల్సిందే*! మౌమితా ఆలం.....రెడ్ ఫోర్ట్ లో ఔరంగజేబు తన తండ్రిని బంధించిన జైలుని చురుకైన గైడ్ ఒకడు వివరిస్తున్నాడు! సరిగ్గా జాలీ ల వెనక పరిపక్వమైన సూర్యాస్తమయం లోకి మునిగి పోతున్న తాజ్ మహల్ అందంతో సహా!నేను అతనికి 300 రూపాయలు ఇచ్చి నమస్కారం పెట్టేసాను! ~~అతను వెంటనే *జైశ్రీరామ్* అన్నాడు. ఇక నేను నా పేరుని పైకి చెప్పలేక పోయాను. అది విన్నదో ఏమో మరి ? దివాన్ -ఏ -ఖాష్ లోపల రాజు విరిగిన కిరీటం మీద అప్పుడే ఒక పావురం మలవిసర్జన వదిలి రివ్వున ఎగిరిపోయింది! ఆ క్షణంలో నాకు