కవిత్వం

మనం ఒకరికొకరంనూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలుచెప్పుకుంటున్న రోజుబస్తర్లో మంగ్లీ హత్య జరిగిందిఆ రోజు మంగ్లీ తల్లిఅడవిని కాపాడడానికి అడవి ఒళ్లోనేహఠం వేసిందిఆరు నెలల మంగ్లీతల్లి గుండెల్లో దూరి పాలు తాగుతున్నదిఒళ్లోనే చదువుతూ చదువుతూ‘రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగాయుద్ధానికి కుట్ర రచిస్తున్నది’ఒక తూటాతల్లి వేళ్లను చీరుకుంటూమంగ్లీకి తాకింది‘ఎదురు కాల్పులక్రాస్ ఫైరింగ్లో మంగ్లీ చనిపోయింది’గాజా ఆఫ్తాబ్పుడుతూనే వాయు విమానబాంబుదాడిలో చనిపోయాడుఅతడు తన మొదటి స్తన్యంకూడ తాగలేదుఆల్ పిఫా ఆసుపత్రిలోహత్యకు గురయ్యాడుగాజాలో పుట్టడమేఇజ్రాయిల్ రాజ్యానికివ్యతిరేకంగా కుట్రచేయడంరెండు వేరు వేరు దేశాల్లోఇద్దరు వేరు వేరు పద్ధ్దతుల్లోహత్యకు గురయ్యారుబస్తర్ మంగ్లీగాజా ఆఫ్తాబ్`కాని ఇద్దరి హంతకులు ఒక్కరేహత్యలు చేసే ఆయుధాల కర్మాగారం ఒక్కటేహత్యకు కారణం ఒక్కటేభావజాలం ఒక్కటేఅందువల్లనేగాజా బస్తర్ కూడఒక్కటేగాజా ప్రజల

పట్టుపరుపులు లేవుజారి పడేంత నునుపైన కట్టడాలూ లేవు అప్పుడంతానడక నేర్పిన పూల దారుల పెరళ్ళవిఆకాశాన్ని పొదివిపట్టిన ఆనందమదినిలబడిన నేల మట్టిని శ్వాసించిన ఒకానొక విజయమదిఅప్పట్లో మనుషులుండే వారని చెప్పుకునే అరుదైన క్షణాలూ అవే! ఇప్పుడుఏవేవో లెక్కలు వేసుకుని రెండుగా చీలిపోయాంఇద్దరి మధ్యా కొలవలేనంత దూరంవేలు పెట్టి చూపిస్తూ!కూడికలు ముందు స్థానంలో ఉన్నాయనుకుంటాం కానీఆకాశాన్ని భూమిని మింగేసిన లెక్కకు తేలనితీసివేతల జాబితా అదంతా!మెదడు అట్టడుగు పొరల్లోపూడుకు పోయిన అవశేషాల నిండు గర్భమది! ఈ మాట వినగానే గుండె పాతాళంలోకి జారిపోయిందా!?నీ చోటు ఇదేనని నొక్కి వక్కాణిస్తోందా!?ఎవరు ఏమైనా అనుకోనీఒక మాట మాత్రం చెప్పుకోవాలిప్రపంచమిప్పుడు విలువల్ని వివేకాన్నిప్లాస్టిక్ జార్ లో కుదించిన

వారం వారం దాటుకొనిసోమవారం వచ్చిందిఈసారైనా కలవచ్చాఅనిఊరు నుండి బస్సు పట్టుకొనినగరం చేరుకున్న.కానీచంచల్ గూడా జైలుదారి తెలియదుమిత్రున్ని ఒకరిని పట్టుకొనిఎలాగైనాఈరోజు ములాఖత్ పెట్టాలని పోయా..! అదిములాఖత్ హాలుఎందరి ఎదురుచూపులోగుండె గవాక్షాల నుండి చూస్తున్నట్టువంద ఆలోచనలుగొంతు దాటి రాకుండామౌనం దాల్చినట్లు ఏ వార్త వీనుల విందయిఎప్పుడు విముక్తి తీరం చేరుతుందోఈ బందీఖానాలన్నివృద్దాశ్రమాలౌతాయేననిచిగురించే ఆశలు. అందరినీ చూస్తూమనస్సులో మదన పడుతున్నక్రమంలోనేవార్డర్ నుండిఒక పిలుపుఇంతలో నా పేరు వినబడిందిములాఖత్ గది తలుపు తెరుచుకుంది. నిఘా నేత్రాలవలయంలో చిక్కినపంజరంలోని పక్షులుఎందరోవాళ్ళేరాజకీయ ఖైదీలుప్రత్యామ్నాయ రాజకీయాలకు ప్రతిరూపాలు. ఎదురుచూపులకు తెరదించుతూరానే వచ్చాడు కామ్రేడ్ రాజన్ననడక సాగుతలేదుగొంతు పెగుల్తలేదుకుశల ప్రశ్నలు పరంపర సాగిందిమధ్య మధ్యలో రాజన్ననుదగ్గు ముచ్చటిస్తూనే ఉన్నదినీరసం తోడూ

1 ఏనాడైనా చూసావాఎర్రగా మారుతున్న అడవిని ఏనాడైనా చూసావా !ఏరులై పారుతున్న నెత్తుటి కాల్వల్లో ఏనాడైనా తడిసావా!గుండెల్లోకి దూసుకు వచ్చిన తుపాకీ గుండును ఏనాడైనా తాకావా!నిన్ను నీవు ప్రేమించుకున్నంత స్వచ్ఛంగాఈ భూమిని ఎప్పుడైనా ప్రేమించావా!ఆదివాసీ పల్లెల్లో కాలుతున్న మానవత్వాన్ని ఒక్కసారైనా కావలించావా!మట్టిని మనసుగా పరుచుకున్నోళ్ళగుండెదడను ఎక్కడైనా ఆలకించావా!స్వదేశంలో యుద్దానికై వెనుకాడనివిప్లవ వీరుల్ని ఏనాడైనా కలిశావా!అయితే నడువు...నేలకు ఒరిగిననెత్తుటి ముద్దలను ముద్దాడడానికి!అమరత్వం ఎంత గొప్పదో చాటి చెప్పడానికి!వాళ్లు నడిచిన బాటలలోధైర్యాన్ని వెలిగిస్తూ నడువు మరో ఉదయాన్ని వెతుక్కుంటూ. 2 అమరత్వందేశం నీదైతేనేం నాదైతేనేం అది గాజాయితేనేంభారతదేశమైతేనేంఫాసిజం ఎంత క్రూరమైందో చెప్పటానికి నువ్వైతేనేం నేనైతేనేం ఏ రాజకీయమైతేనేం ఏ ఇల్లయితేనేం ఏ

ఊరిలో బడి లేకపోయినా వాడ కో గుడి తప్పనిసరి నా దేశంలో కొత్త గా ఒకే బడంటూ బయల్దేరిన కాషాయం ఊరికో గ్రంథాలయం లేకపోతేనే రంగురంగుల జెండాలతో ఊరేగే జనంలో ఉన్మాదం తలెత్తు అఖండ భారత్ హద్దులే కానని వారి నినాదాలు చూసి నివ్వెరపోవాలే ఊరికో బావిఊరికో చెరువు తాగితే నరికిన కాలంలో పంట కాల్వలో తేలిన రోజుల్లో వున్నా నోరు మెదపని కాషాయం నేటి నినాదమెనుక మర్మమేమిటి?!ప్రాణం పోయాకభూమి లేనిచో తగలెట్టడం భూమి వుంటే పూడ్చడం ఆనవాయితీ ఒకే శ్మశానం మాట ఇన్నేళ్ళ తర్వాత!తప్పుడు లెక్కల తడక మీద మతాల మధ్య వైరం పబ్బం గడుపుకుంటున్న కాషాయం!లెక్కలు

పచ్చని ఆకుల రాలడం కాదుపచ్చని చెట్ల మొదళ్లు కూల్చివేతలు కాదుఆకులనీడన వున్న యెన్ని జీవితాలుఎండుతాయో లెక్కెట్టుజీవితమంటే ఆకురాలిన సెట్టుదైనావయసు పెరిగిన మనిషిదైనావొకటేకదా! కూల్సడమంతా సులువు కాదుఆకులో పత్రహరితాన్ని నింపడంజీవితమూ అంతే....!నాలుగాకుల్ని తెంపడమంటేనాలుగు జీవితాలెండడమనిబోధపడదీ ఆధునిక మానువుడికీ.యిప్పుడంతా ప్లాస్టిక్ ఆకుల్నే ప్రేమించేదీసజీవ పసరుదనం ఎక్కడుంటుందీ ..?ఇప్పుడు ఆకులు పూయాల్సిన ప్రతిచోటా ఆకుల యంత్రంపుట్టుకొచ్చిందియిక మనుషుల్లో మాత్రం పసరు పుడుతుందా.!పుట్టదు పుట్టదుగాక పుట్టదుఒకేళ పుట్టినా యంత్రంలో దాని ఛాయవొస్తుందే తప్పాగిల్లితే కన్నీరు కార్చే ఆకులనెవరూ సృష్టించలేరు..!రాలిన ఆకుల కొమ్మ నుంచి మరొ పత్రం పుట్టినట్లురాల్చేసిన జీవితాల్లోని మళ్ళా ఒకజీవితానెందుకుపుష్పింపనివ్వరూఈ ఆధునిక యంత్రాలు..!ఆకురాలిన దృశ్యంఒకటిదర్శనమిస్తుందిపుష్పించే జీవితాలు కొన్నైతేదాన్ని వికసింపనీ తోడేళ్ళు యింకొన్నిరాలుతున్న ఆకులకు

బంగారు డేగ వర్ణంలోనే బంగారంవనరులున్నా ఉన్మాదం కోరల్లో విలవిలతన భూభాగం కోసమే తాను శ్రమిస్తూ ఆశ్రయం కోసం ఎంతో దూరం వెళ్తుంటేఊసురోమని నీరసిస్తుంటేకాసింత ఊరట కోసం జానెడు చోటు కోసంవెంపర్లాడుతుంటే ఉసూరమనిపిస్తుంది జామ్ మీనార్ సాక్షి గాచుకర్ పార్ట్రిడ్జ్ హిమాలయాల్లోనేబతకగలదుఅది ఆ సరిహద్దు నుండి రాలేదువచ్చిందంటే బతుకు మృగ్యమైతేనేఅక్కున చేర్చుకునే నేల కోసంనెలవంక ను వేడుకుంటుంది షాలిమార్ ఉద్యాన వనంలోఅడవి కోడి సెంబగం పోరులో సెంబగం అలసిపోయి అడుగులు నెమలివైపు యల్పనం మీదుగాసేదతీర దారులు మూసుకుపోయాయిప్రజాస్వామ్యం అంపశయ్య పై నుండగాబూడిద నెమళ్ళు పడవల్లో సకల కష్టాలతోఘోష వినలేక ఇర్రవాడ జీవం కోల్పోగానెమలి పంచన ఒదిగితేతరిమే నయా మత స్వామ్యం

నాలో తప్పిపోయిననీవు నీకు ఇంక ఎప్పటికీ దొరకవు!ప్రేమ భావన,గొప్ప ఆకర్షణ!!* * *నాకే తెలియదు నాలో ఇంతలోతు ఉందని!నా లోంచి నువ్వు ఎప్పుడుబయటపడదామనీ!?* * *నీ నవ్వుఓ పరిమళపు లోయ!అందులో దిగాను కాబట్టేనేను పూవునైపోయా!!* * * *ఎవరు పారబోసుకున్నమోహ స్వప్నమో, కదా ఈ రాత్రి!నింగి ఊయలలో,చీకటి-వెన్నెల రెండూ పెనవేసుకున్నాయి!***ఈ కాలానిదెంత నిర్దయ!కాకలుతీరిన యోధులను,ఆకలి తీరని దీనులను,ఎదురెదురు నిలబెడుతోంది!!***ఇక్కడ కొంతస్వేచ్ఛని వొదిలి,ఆ పక్షి రెక్కలు విచ్చుకునేచనిపోయింది!***ఈ కష్టకాలం సుదీర్ఘమైనదనీ,అనుకుంటాం కానీచరిత్ర పుటల్లోకి ఇంకిపోయినమానవ సంఘర్షణతో పోల్చుకుంటే క్షణభంగురం!!****యుధ్ధం ముగించాలనివాడికి లేదు!కానీ వాడికి తెలియదుఏదో ఒక నాడు వాడూ దిగిపోక తప్పదు!!***యుధ్ధం ముగిసాక,శిధిలాల్లో వాళ్ళు శవాలకోసంవెతుకుతున్నారు!కానీ,దొరికింది ముక్కలైన పసివాళ్ళ స్వప్నాలు!***యుధ్ధం

మహా రంగస్థలం అదొక మహారంగస్థలంసజీవ రసాయన సమ్మేళనంసామాన్యుల అసాధారణ రంగస్థలంఏ నాట్యాచార్యులు నేర్పని మెలుకువలువేకువ నేర్పని కువకువలుసానుభూతి పవనాలు వీచేది అక్కడేకోపోద్రిక్తులయ్యేది అక్కడేఏ ఇంట్లో అల్లు డు గిల్లాడోఏ కొత్త కోడలు ఎపుడు నిద్ర లేచిందో తెలి సేది అక్కడేసిగపట్లు, తలంట్లుబొబ్బట్లు, ఉడుంపట్లు, తలరాతలపై ముఖ ప్రదర్శనలు అక్కడేఎవరు ఎక్కడ నోరుజారారోతేలిపోయే ది అక్కడేబిందెలదరువు, గానకచ్చేరిఅక్కడే, అదొక మహా రణస్థలంతాగి తెగ వాగేవాడితాట తీసే ధ్వంసరచన చేసేది అక్కడేరకరకాలముఖ భంగిమలు, హావాభావాలు…అదొక మహా రంగస్థలం…… 2. కాసిన్ని ఊసులు అరెరె పెద్దోడా,చిన్నోడా, బుజ్జోడా బలే గురి పెట్టారు రా బాబుల్లారనా చిన్నారి బాలల్లారజీవితమే వేట అయిన చోటమీతో కొన్ని

ఇది పోయే కాలం కదా..ఇది పోగొట్టుకునే కాలం కదా.. అయిన వాళ్ళనూ..అంటుగట్టుకున్నోళ్ళనూ.. జ్ఞాపకాల సీసాలోకిమనసు గాయాలు మాన్పేఅమ్మఒడి స్పర్శగాతర్జుమా చేసుకునిఔషధంలా ఒంపుకునిబిరడా బిగించుకునిబరిగీసుకు బతుకుతున్నదినిజమే కానీ.. ఆస్తులో ఆత్మాభిమానాలోహోరెత్తిన హోదాలో..అందలాలో.. ఆలింగనాలో.. బంపర్ ఆఫర్లుగాకలిసొచ్చినకలసొచ్చిన వైరల్ రుతువులో..క్లియరెన్సు సేల్ ధమాకాలో.. ఒడిసి పట్టిననెత్తుటి త్యాగాల గద్దెలుతాకట్టు పెట్టినదగుల్బాజీ తనమా..?? ఏమైందనీఏమైపోయిదనీఇప్పుడెందుకీతలపోతంతంటావా.. వీళ్లంతానావాళ్ళనుకున్న నమ్మకం.. వీళ్ళుమాత్రమేనావాళ్ళనుకున్న భ్రమాతేలిపోయిందిప్పుడు..మనసు తేటబారిందిప్పుడు.. కురిసే మబ్బులకరచాలనం కోసంవొళ్ళంతా చిట్లినబిడ్డల నెత్తుటి చారలుత్యాగాలు తలకెత్తుకుని.. తలదాచుకునే మట్టిగోడలన్నీఎర్రమన్ను అలికితెల్లని ఆశలు విరబూసేసఫేదు సున్నపు ఛీటాల్లో.. హరివిల్లై విరబూసేహరియాలీలను దర్శిస్తూ.. మా అమ్మీలు పాడేచెక్కు చెదరని ఆశలమొహరం మాథంవిషాద గీతాలు భుజంమీద చెయ్యేసినన్నెప్పుడూఓదారుస్తుంటాయి.. ఆకురాలు కాలంఅడవి లేని