కోయిలల గుండెల్లో
శిలకోలలు నృత్యం చేస్తున్న దృశ్యాలు
కంటిపాపల్ని కాటేస్తూనే ఉన్నాయి,

పాటలు పాడీ పాడీ
నేలరాలిన పిట్టల నిర్జీవ దేహాల్నైనా
కనీసం చూసే భాగ్యానికి నోచుకోని మాతృవిహంగాల కన్నీళ్ళలో నెత్తుటి మరకలు కరిగి చెరిగిపోతున్నాయి,

పిట్టలు
అడవికొమ్మల గూళ్ళొదిలి పంజరాలే శరణ్యమనుకునే దుస్థితి,
పాట ఎప్పుడు ఎక్క డ ఎలా పాడాలో దిక్కుతోచని
సందిగ్ధ సందర్భం,

నామమాత్రంగా మిగిలివున్న
పక్షులు
నిగూఢ కులాయంలో
నిశ్శబ్ద గీతాలైపోయేయి,

గడువు దగ్గరపడుతోందని
గుర్తుచేస్తో ఆకురాల్చిన అడవి పండుటాకు వలువను మార్చి
హరిత పతాకను ఎగరేస్తోంది,

రేపటి పక్షితరం కోసం పునరాలోచన ప్రస్తుతం
పిట్టకీ అవసరమే
పాటకీ అవసరమే,

ప్రవాసమూ ఒక యుద్ధరహస్యమేనని,
పాటకీ పాటకీ మధ్య మాత్రమే కాదు
చరణానికీ చరణానికీ కూడా వ్యవధి తప్పదని
హెచ్చరిస్తోంది కాలజ్ఞానం .

Leave a Reply