(కవయిత్రి, రచయిత్రి, విమర్శకురాలు కాత్యాయని డెస్క్టాప్, ల్యాప్టాప్, మొబైల్ ఫోన్ను పోలీసులు స్వాధీనం చేసుకోవడం వల్ల, ఆమె ఫేస్బుక్లో చురుకుగా ఉండలేకపోతున్నారు; తన సాహిత్య, సామాజిక సహచరులను సంప్రదించలేకపోతున్నారు. అందువల్ల, ఆమె ఈ సందేశాన్ని నా ద్వారా మీకు పంపారు. – కవిత)
మిత్రులారా
ఏప్రిల్ 17వ తేదీన జరిగిన సంఘటనల గురించి మీ అందరికీ తెలిసే ఉంటుంది: అర్ధరాత్రి తర్వాత పోలీసులు మా ఇంటి నుండి సత్యంను ఎలా అపహరించారో, రెండు రోజుల తర్వాత అతన్ని నోయిడా కోర్టులో హాజరుపరిచే వరకు అతని గురించి మాకు ఎలాంటి సమాచారం అందలేదో. జనచేతన ఆవరణలోనూ, మన మా ఇంటిలోనూ క్షుణ్ణంగా సోదాలు జరిపినప్పుడు, అపహరణ తరహాలో అరెస్టు చేసినప్పుడు, పోలీసులు ఎలాంటి నియమ నిబంధనలను పాటించలేదు. అరెస్టు మెమో జారీ చేయలేదు, స్వాధీనం చేసుకున్న వస్తువుల జాబితాను అందించలేదు, న్యాయవాదులకు లేదా కుటుంబ సభ్యులకు సమాచారం అందించడానికి అనుమతించలేదు. స్పష్టంగా, ఈ ఫాసిస్ట్ పాలనలోని పోలీసులకు దొంగల ముఠా లేదా గూండాల ముఠా వైఖరి ఉంది. నోయిడాలో కార్మికులకు, సామాజిక కార్యకర్తలకు జరిగిన, జరుగుతున్న సంఘటనలు కూడా దీనిని ధృవీకరిస్తున్నాయి.
అయితే, గత సంఘటనలను బట్టి చూస్తే, మోదీ, షా, యోగిల పాలనపైన మాకు వేరే అంచనాలు ఏమీ లేవు. మమ్మల్ని భయపెట్టడం ద్వారా, తీవ్రమైన ఆరోపణలతో కేసులు పెట్టడం ద్వారా, జైళ్లలో పెట్టడం ద్వారా హక్కులు, న్యాయం కోసం జరిగే పోరాటంలో మాతో నిలబడకుండా లేదా మా గొంతుకను వినిపించకుండా మమ్మల్ని ఆపగలమని ఈ ప్రభుత్వం ఎలాంటి భ్రమల్లో ఉండకూడదు. మేము నిజాయితీపరులైన, ప్రజల బాగోగులు చూసే రచయితలుగా, సాంస్కృతిక కార్యకర్తలుగా, ప్రజా మేధావులుగా మా పాత్రను కొనసాగిస్తాము. నిస్సందేహంగా, దీనికి మేము మూల్యం చెల్లించాల్సి ఉంటుంది; చెల్లిస్తాము. ఒకవేళ మేము అలా చేయకపోతే, హిక్మత్, నెరుడా, రాల్ఫ్ ఫాక్స్, కాడ్వెల్, లోర్కా, విక్టర్ ఖారా, రోష్ డాల్టన్, పాల్ రాబ్సన్ వంటి వారి పేర్లను జపించడం మానేయాలి.
చరిత్రలో కొన్ని సందర్భాలు ఉంటాయి, అంకితభావం గల సృజనకారులు ప్రజలతో కలిసి వీధుల్లోకి వచ్చి తమ నిబద్ధతను నిరూపించుకోవాలి. ఈ బూడిద, రక్తపు చీకటిలో, ఈ భయానక అంధకారంలో-
తమ అస్తిత్వం కోసం పోరాడుతున్న సామాన్య శ్రామిక ప్రజలతో మన విధిని ఏకం చేసుకుని, మనం ఐక్యంగా నిలబడలేకపోతే, సాహిత్య ప్రదర్శనలు, ఉత్సవాలు, పండుగలలో పాడుతూ, నాట్యాలు చేస్తూనే ఉంటే, లేదా వేసవి మధ్యాహ్నాలలో మన పడకగదులలో గాఢ నిద్రలో ఉండిపోతే, అప్పుడు మన ప్రగతివాదం, ప్రజాస్వామ్యం, ‘కాలాతీత’ కవితల గురించిన మాటలకు అర్థం ఏమిటి? ఈ నిష్క్రియాత్మకమైన మాటలు, ధైర్యం వామపక్షాన్ని ప్రజలకు దూరం చేసి, దాని విశ్వసనీయతను మసకబార్చాయని నేను నమ్ముతున్నాను.
పోలీసులు నా కంప్యూటర్, ల్యాప్టాప్, మొబైల్ ఫోన్తో పాటు, నా కవితలు, వ్యాసాలు ఉన్న నా డైరీలు, ఫైళ్ళన్నింటినీ స్వాధీనం చేసుకున్నారని మీకు తెలియజేయడం ముఖ్యం అని నేను భావిస్తున్నాను. వాటిలో యాభైకి పైగా అప్రచురిత కవితలు, దాదాపు ఇరవై వ్యాసాలు, పూర్తి అయిన కవితల రాతప్రతి, స్టడీ నోట్స్ కూడా ఉన్నాయి. బహుశా ఈ పోరాటంలో అమరత్వమే వారి విధి కావచ్చు, ఎందుకంటే పోలీసులు స్వాధీనం చేసుకున్న వస్తువుల జాబితాను సమర్పించడం, సంతకాలు తీసుకోవడం వంటి ఎలాంటి లాంఛనాలను పాటించలేదు. అంతేకాకుండా, పోలీసులలోని సైబర్ క్రైమ్ నిపుణులు సత్యంను, నన్ను ఇరికించడానికి మా కంప్యూటర్లు, ల్యాప్టాప్లలో కూడా అభ్యంతరకరమైన సమాచారాన్ని చొప్పించవచ్చని మేము బలంగా అనుమానిస్తున్నాము. ఎందరో ప్రజా మేధావులను, మానవ హక్కుల కార్యకర్తలను ఇరికించడానికి పోలీసులు గతంలో కూడా ఇలాంటి నేరాలకు పాల్పడ్డారని అందరికీ తెలుసు.
ప్రభుత్వ నిరంకుశత్వానికి వ్యతిరేకంగా గళం విప్పాలని, హక్కులు, న్యాయం కోసం వీధుల్లోకి వచ్చిన ప్రజలకు మద్దతుగా ఏకమై వీధుల్లోకి రావాలని నా నిజమైన వామపక్ష, ప్రజాస్వామ్య, ప్రగతిశీల సహచరులందరికీ నేను విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను. కేవలం సోషల్ మీడియాలో మద్దతు తెలపడం, ప్రతి క్రూరత్వం, అణచివేత ఘటనపై హృదయాన్ని కదిలించే కళాత్మక కవిత రాయడం సరిపోదు. ప్రతిరోజూ, జియోనిస్టులను ఎదుర్కోవడమే దినచర్యగా కలిగిన పాలస్తీనా కవులు, కళాకారుల నుండి నేను మనస్ఫూర్తిగా స్ఫూర్తి పొందుతాను. వారు బాంబుల వర్షం, ఆకాశం నుండి కురుస్తున్న అగ్నిజ్వాలల మధ్య, ధ్వంసమైన ఇంటి నీడలో కవితలు రాస్తూ, చిత్రాలు గీస్తుంటారు. ఈలోగా, వారి కుటుంబ సభ్యులు మరణిస్తుండగా, వారు స్వయంగా అమరవీరులవుతారు. వారి కవితలు, రచనలు బహుశా ప్రపంచంలోనే అత్యంత అర్థవంతమైనవి, గొప్పవి. జీవిత పోరాటాలకు అతీతంగా నిజమైన సాహిత్యం మనుగడ సాగించలేదు.
ఒకవేళ దేశవ్యాప్తంగా యాభై, అరవై నగరాల్లో వందలాది మంది రచయితలు, కవులు, సాంస్కృతిక కార్యకర్తలు, ప్రజాపక్ష మీడియా కార్యకర్తలు, కళాకారులు ప్రజాస్వామ్య హక్కులు, పౌర స్వేచ్ఛల కోసం, లేదా కార్మికులు, విద్యార్థులు, యువతల న్యాయమైన డిమాండ్లకు మద్దతుగా వీధుల్లోకి వస్తే, ఈ ప్రభుత్వం ఎంతమందిని జైలులో పెడుతుంది, ఎన్ని తప్పుడు కేసులు పెడుతుంది, ఎన్ని నోళ్లను మూయిస్తుంది అని ఒక్కసారి ఊహించండి.
ఇది కష్టమే, కానీ అసాధ్యం కాదు. చరిత్రలో వివిధ నియంతృత్వాల పతనం గురించిన కథలను మరోసారి చదవండి. ప్రతి సుదీర్ఘ ప్రయాణం ఒకే అడుగుతో మొదలవుతుంది. అణచివేత చరిత్ర ఎంత పురాతనమైనదో, ప్రతిఘటన చరిత్ర కూడా అంతే పురాతనమైనది.
– కాత్యాయనీ
ఏప్రిల్ 29, 2026
