కవిత్వం

నేను నిన్ను చేరుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను. కాని యుద్ధం నా పాదాలు నీ చెంత కు రాకుండా అడ్డుపడుతున్నాయి. కాళ్ళు కదుపకుండానే ఇంకా నేను నీ దగ్గరకు చేరడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను యుద్ధం నీ దగ్గరికి రావడానికన్నా ముందే.

దశ -1••మొదట్లో తాత, తాత ముత్తాత పుట్టబోయే బిడ్డ ఆడదని గుర్తించి చంపేశాడు!తరువాత అది వంశ పారంపర్య ఆచారంగా స్థిర పడి పోయింది!కిచ కిచ లాడే పక్షి ఎవరికి కావాలి చెప్పండి?దాని కోసం పాపంఅమ్మ ఒక్కతే ఏడ్చింది!పుట్టింది ఆడపిల్ల మరి!వాళ్ళు వదిలించుకోవాలని ఆదేశించారు!~బాత్రూమ్ నేలకి ఆ ప్రవాహం ఏంటో బాగా తెలుసు.మరణంలో కూడా అది ఎర్రగానే ఉంది!ఆ రోజు నాన్న ఒక అదనపు బకెట్ నీళ్లు తెచ్చాడు!భారం తుడిచిపెట్టటానికి ఆ అదనపు బకెట్ నీళ్లు సరి పోయాయి!~దశ -2దూద్ పీతీ ••ఎక్కడ నుంచి వస్తోంది ఆ పీక నొక్కేయబడిన శిశువు గొంతులోంచి ఆ రోదన?వెంటనే నిశ్శబ్దం అయిపోయింది!చచ్చిపోయిన కూతురుతో,

చరిత్ర పుటల నిండా.. వర్గపోరాట గాయాలే!తిరుగుబాటు పిడికిలి బిగించనిదే.. ఏదీ సిద్ధించదు.కష్టాల కడలిలో కన్నీటి పయనం మానవ జీవనం,క్షణికమైన సుఖాల వెనుక.. శాశ్వతమైనది ఏదీ లేదు.అడవి మూగబోయింది.. చెట్లు మౌనం దాల్చాయి,కానీ.. జ్ఞాపకాల కొలిమిలో సెగలు ఇంకా రగులుతున్నాయి!జీవితం పరిమితమే కావచ్చు.. కానీ ఆశయం అనంతం.యుద్ధం అంటే ముగింపు కాదు.. అది కేవలం విరామం మాత్రమే!వసంతానికి మరణం లేదు.. అది మళ్ళీ పురుడు పోసుకుంటుంది,నక్సల్బరీ గుండె చప్పుడుకు.. అసలు అంతమే లేదు!

పిట్టలు పాడుతూనే ఉంటాయి రాలిపోయిన ఆకుల నునులేత స్పర్శను తలచుకునో చెట్లను మోళ్లను చేసిన వడగళ్ల వానల జ్ఞాపకాలతోనో దుఃఖమో ఆనందమో దుమారమో ఆహ్లాదమో పిట్టలు పాడకుండా ఉండలేవు పాడుతూనే ఉంటాయి కళ్ల ముందరి సుడిగాలికీ మండుటెండకూ వేలాది పిట్టలు నేలరాలినా చూస్తుండగానే ఖాకీ వేటగాళ్లు అడవి అడవి మీదంతా జల్లెడ కప్పి కొన్ని పిట్టల్ని కాల్చికూల్చి కొన్ని పిట్టల్ని పట్టి పంజరాల్లో పెట్టినా పంజరాల పిట్టలు వేటగాడి మాటలే పాడుతున్నా కొన్ని పిట్టలు అంతే, ఇంకా పాడుతూనే ఉన్నాయి ఎక్కడో కురిసిన తొలికారు చినుకులకు ఇక్కడి మట్టి పరిమళిస్తున్నప్పుడుఆనందంతో కిలకిలలాడిన పిట్టలు ఇంతకాలం అణగారిన గడ్డిపోచలు లేచినిలిచి

మహావృక్షాలుగా ఎదిగి తరాలకు నీడనిచ్చిన మా పూర్వీకులను కుప్పగూల్చి సమాధుల్లో పూడ్చిపెట్టారు ఆ పక్కనే వాళ్ల జ్ఞాపకాలనీ, చరిత్రలనీ బొంద పెట్టారు ఎంతైనా వృక్ష ప్రేమికులు కదా ఒక్కొక్క సమాధి మీద ఒక్కొక్క చెట్టును పెంచారు అవి ఇప్పుడు వనాలైనవి రంగురంగుల వనాలు ఇంద్రధనస్సులో ఊహలు ఆ చెట్ల నీడన వాళ్లు కబుర్లు చెబుతూ తమ పూర్వీకుల విజయ గాథల్ని నెమరేస్తూవింత మైకంతో యమహా సిస్టంకు అనుగుణంగా డాన్స్ చేస్తూ పిచ్చి కేకలు వేస్తుంటారు "Fuck you Palestine "కాళ్ళ కింద కంకాళాలు అస్థిరంగా కదులుతుంటాయి *అనువాదం: ఉదయమిత్ర

1. *సామ్రాజ్యాలు పతనం చెందాల్సిందే*! మౌమితా ఆలం.....రెడ్ ఫోర్ట్ లో ఔరంగజేబు తన తండ్రిని బంధించిన జైలుని చురుకైన గైడ్ ఒకడు వివరిస్తున్నాడు! సరిగ్గా జాలీ ల వెనక పరిపక్వమైన సూర్యాస్తమయం లోకి మునిగి పోతున్న తాజ్ మహల్ అందంతో సహా!నేను అతనికి 300 రూపాయలు ఇచ్చి నమస్కారం పెట్టేసాను! ~~అతను వెంటనే *జైశ్రీరామ్* అన్నాడు. ఇక నేను నా పేరుని పైకి చెప్పలేక పోయాను. అది విన్నదో ఏమో మరి ? దివాన్ -ఏ -ఖాష్ లోపల రాజు విరిగిన కిరీటం మీద అప్పుడే ఒక పావురం మలవిసర్జన వదిలి రివ్వున ఎగిరిపోయింది! ఆ క్షణంలో నాకు

అన్వేషకుడుదాన్ని "పరిశోధన "అన్నాడుఓజెండా, ఓ శిలువ, ఓ కిరీటంఅకస్మాత్తుగ బందిపోటుపవిత్రుడైపోతాడుప్రజలను తరిమేశాకఅదంతా "ఖాళీ నేల" అవుతుందిమూలవాసులుచరిత్రను పూడ్చిపెట్టిందెవరోచూపెడతారుమీ మ్యాపులకన్న ముందుఇక్కడొక భాష ఉండేదిమీ సరిహద్దులకు ముందుఇక్కడ జ్నాపకాలుండేవిమీ లెక్కల పుస్తకాలముందుఇక్కడ జీవిత ముండేదివలసవాదులుఅడవిని కనుగొనలేదుదాన్ని "సృష్టించారు"పేర్లను, మనుషుల్ని, భవిష్యత్తును తుడిచేసిదాని పేరు నిశ్శబ్ద నాగరికతగా నామకరణం చేశారువాళ్లుతెచ్చింది నాగరికత గాదురోగాలు, సంకెళ్లు, కట్టు కథలుమేధావులకో "ప్రశ్న "పరిశోధన అంటే నిజాయితేనాలేక తన అధికారంసుస్థిరం చేసుకోవడానికిచెప్పే మొదటి అబద్ధమా**థింక్ అండ్ ఎగ్జిస్ట్...నుండిస్వేచ్ఛానువాదం.. ఉదయమిత్ర

నిజమే!నేను ఒక విషయం గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు అది ఇంకొక దాని గురించి కూడా అనిపిస్తోంది! ఇది విచిత్రంగా అనిపించినా ఇదే వాస్తవం! అలాగే ఒక విషయం గురించి చెబుతూ మరొక విషయాన్ని చెప్పకుండా దాటవేయడం చాలా కష్టం! *** పినోచెట్ గురించి రాయడం అంటే సుహార్తో, మార్కోస్, హిట్లర్ గురించి కూడా రాయడం లాంటిదన్నమాట! చిలీలో అదృశ్యమైన వ్యక్తి చెమ్మానిలో కూడా పాతి పెట్టబడి ఉన్నాడు మరి! మెరిసివిలి, సూర్య కందలోని సామూహిక సమాధులు ఒకే పెద్ద గుంటగా తవ్వి ఉన్నాయి! *** బాబ్రీ మసీదును కూల్చిన గునపాలు జాఫ్నా లైబ్రరీని దహించిన మంటలనుంచే పుట్టాయి! ఆ మంటల

ఓ దుఖంపెనుగంగలా ఉప్పొంగిజీవితాన్ని ముంచెత్తిమనశ్శాంతిని భగ్నం చేసినప్పుడుకనుచూపుమేరాప్రియమైనవన్నీ దూరమైనప్పుడునీ హృదయానికి పదేపదే ఇలా చెప్పు"ఈ పాడుకాలం గడిచిపోతది" అంతులేని శ్రమనీ సంతోషగానాల మీదమౌనపు తెరల గమ్మినప్పుడుప్రార్థించడానికి సైతంనీ పెదాలు వొణుకుతున్నప్పుడుఈ సత్యంమబ్బుల తొలగించినిన్ను తేలికపరచనీ"ఈ పాడుకాలం గడిచిపోతది " జీవితంవిలాసవంతమైభౌతిక సుఖాలలోకాలం దొర్లుతున్నప్పుడుఈ మాటలునిన్ను ఎప్పుడూ వెంటాడనీ"ఈ పాడు కలం గడిచిపోతది" నీ శ్రమ జీవజలంలోకీర్తి కాంతులు పుష్పించినప్పుడుప్రపంచంలోనేఉన్నతమైనవి నీకందివొచ్చినప్పుడుఈ జీవితంఒక అంతులేని, అద్భుత కథ అని గుర్తించుకో జీవితం దుర్భరమైన చోటజీవించడం మానకు అవిశ్వాసం లేనేలేదుమనకు తెలియకుండానేపెదాలు తిరస్కరించినచోటమనసు విశ్వాసంతో ఉరకలేస్తుంది** Elizabeth Y.case (1840)," This too shall passaway"కు స్వేచ్చానువాదం : ఉదయమిత్ర

అప్పటి వరకుఆమె భుజాల మీద ఏ బాధ్యత కూర్చుండ వచ్చునో భూమి కన్నీళ్ళు తుడుస్తూనోఅడవి వీపు నిమురుతూనోకాల్పుల్లో అనాదైన ఆదివాసీ చిన్నారిఆకలి కడుపు తీడుతూనో ఏ దుఃఖంఆమె కాళ్ళను చుట్టుకొని ఉంటుందో అడవిలోరాలి పడిన నెత్తుటి జెండాల్నేరుతూనోకాల్పుల్లో కూలిన శిరస్త్రాణాల గుండె కత్తుకుంటూనోవిరిగి పడిన ఆయుధాల ఆనవాళ్ళు కుప్పేస్తూనో లొంగుబాటులల్లనో అరెస్టులల్లనో కనిపించని'రూపి'ఏ ఆర్తి అమ్మలా కమ్ముకొనిఆమెను అడవికి కట్టేసుకోనుంటుందో కొంత ఫాసిజంఊడలైన సహచరత్వం నడుమకొంత ఆశయాలు పారి పోయిన మనుషుల నడుమకొంత పిరికితనం పొగచూరిన అడుగుల మధ్య ఎర్రజెండా రెపరెపలాడ్తూఆమెను ఏ దృశ్యం నిలబెట్టి ఉంటుందో ! అమ్మకలల్నో నాన్న కలల్నోకొంచెం ఊపిరి పీల్చిఆశల చెట్టు ఆకుల్లా