20 జూలై సంఘటనలపై స్వతంత్ర విచారణ జరగాలి

ప్రజాస్వామిక, మానవ హక్కుల సంస్థలకు అత్యవసర విజ్ఞప్తి

20 జూలై సంఘటనలపై స్వతంత్ర విచారణ జరగాలి: ప్రజాస్వామిక, మానవ హక్కుల సంస్థలకు అత్యవసర విజ్ఞప్తి
20 జూలై నాటి సంఘటనలపై తక్షణమే ఒక స్వతంత్ర దర్యాప్తు జరగాల్సిన అవసరం ఉంది.

రాజ్యాంగబద్ధమైన స్వేచ్ఛలను కాపాడాలని విశ్వసించే ప్రతి ప్రజాస్వామిక హక్కుల సంస్థకు, మానవ హక్కుల బృందానికి, పౌర హక్కుల వేదికకు, న్యాయవాదుల కూటమికి, పౌర చొరవకు, ప్రతి ఒక్క వ్యక్తికీ చేస్తున్న విజ్ఞప్తి ఇది. దయచేసి ఈ సమయాన్ని వృథా కానివ్వకూడదు.

20 జూలై నాడు జరిగింది కేవలం పోలీసుల అంతరచర్య మాత్రమే కాదు. అది పౌరుల ప్రాథమిక ప్రజాస్వామిక హక్కులపై జరిగిన దాడి. శాంతియుతంగా జరుగుతున్న నిరసనపై షాక్‌కు గురిచేసేలా, అనామానుషంగా హింసను ప్రయోగించారు. ఇటువంటి దాడి మన ప్రజా జీవితంలో మరచిపోయే మరో సంఘటనగా మిగిలిపోకూడదు.

ఆధారాలు ఇప్పటికే మన కళ్ల ముందే ఉన్నాయి. వందలాది ఛాయాచిత్రాలు ఉన్నాయి. విభిన్న కోణాల నుండి తీసిన లెక్కలేనన్ని వీడియోలు ఉన్నాయి. అవి ఆనాటి సంఘటనలను ఎంతో స్పష్టంగా కళ్లకు కడుతున్నాయి. వాటిని తోసిపుచ్చలేము, తుడిచిపెట్టలేము, కేవలం పుకార్లుగా కొట్టిపారేయలేము.

అయితే, కేవలం దృశ్యరూప ఆధారాలు మాత్రమే సరిపోవు. ఆధారాలు కనుమరుగైపోకముందే ప్రతి ఒక్క ఆధారాన్ని భద్రపరుచుకోవాల్సిన సమయం ఇది. గాయపడిన వారి వైద్య రికార్డులను ఆలస్యం చేయకుండా సేకరించాలి. బాధితులకు చికిత్స చేసిన వైద్యులు ప్రతి గాయాన్ని జాగ్రత్తగా నమోదు చేయాలి. ప్రతి ఎముక విరుపు, ప్రతి గాయం, ప్రతి దెబ్బ, ప్రతి మచ్చ బహిరంగ రికార్డులో భాగం కావాలి.

నిరసనకారుల సాక్ష్యాలను కూడా తక్షణమే రికార్డు చేయాలి. ప్రతి ప్రత్యక్ష సాక్షి చెప్పే విషయం ముఖ్యమైనదే. ప్రతి బాధితుడి మాట వినాలి. సమయం గడిచేకొద్దీ జ్ఞాపకాలు క్షీణిస్తాయి, ఆధారాలు మాయమవుతాయి. ఆలస్యం అనేది కేవలం జవాబుదారీతనం నుండి తప్పించుకోవాలని చూసేవారికి మాత్రమే సహాయపడుతుంది.
లోతుగా విచారించాల్సిన తీవ్రమైన ఆరోపణలు

గుర్తింపు లేని వ్యక్తుల హింస: అనేకమంది పోలీసు సిబ్బంది స్పష్టంగా కనిపించే నేమ్ ప్లేట్లు ధరించారు, వారి గుర్తింపును స్థాపించవచ్చు. కానీ, తీవ్రమైన క్రూరత్వంతో లాఠీలు ఝులిపించిన కొందరు వ్యక్తులు ఎలాంటి గుర్తింపు యూనిఫారాలు ధరించలేదు. అసలు వారు ఎవరు? ఎవరి అధికారంతో వారు అక్కడ మోహరించారు? గుర్తింపు లేకుండా పనిచేయడానికి వారికి ఎందుకు అనుమతి ఇచ్చారు?
పెల్లెట్ గన్ల వాడకం, అమానవీయ ఆయుధాలు: ఈరోజు ‘ది హిందూ’ పత్రిక నివేదిక ప్రకారం, పోలీసులు నిరసనకారులపై పెల్లెట్ గన్లను ఉపయోగించారు. కొన్ని పెల్లెట్లు కళ్ల కింద, మరికొన్ని మెడ లోపలి భాగంలోకి దిగబడ్డాయి. 2016లో కాశ్మీర్‌లో బుర్హాన్ వాని మరణం తర్వాత జరిగిన ప్రదర్శనల నేపథ్యంలో అక్కడ విచక్షణారహితంగా వాడిన పెల్లెట్ గన్ల ఉదంతాన్ని ఇది గుర్తుకు తెస్తోంది. దీనితో పాటు, కొన్ని లాఠీలకు మేకులు లేదా తీవ్రమైన గాయాలు కలిగించే పదునైన వస్తువులు ఉన్నాయనే ఆరోపణలు ఉన్నాయి. పోలీసులు షాక్ బ్యాటన్లు ఉపయోగించారని చెప్పడానికి తగిన ఆధారాలు కనిపిస్తున్నాయి. కొన్ని చోట్ల బారికేడ్లకు విద్యుత్ కనెక్షన్లు ఇచ్చారని కొందరు నిరసనకారులు చెప్పారు. ఇవన్నీ నిజమైతే, ఇది చట్టబద్ధమైన పోలీసింగ్‌కు పూర్తిగా విరుద్ధమైన, భయంకరమైన చర్య. ప్రతి ఒక్క ఆరోపణను శాస్త్రీయంగా, స్వతంత్రంగా పరిశీలించాల్సి ఉంది.
రెచ్చగొట్టకుండానే దాడులు: నిరసనకారులను ఎలాంటి ఉద్రేకపూరిత చర్యలు లేకుండానే అకస్మాత్తుగా అటాక్ చేశారని అనేక కథనాలు చెబుతున్నాయి. శాంతియుత ప్రదర్శనకారులను వెంటాడి, కనికరం లేకుండా కొట్టడాన్ని వీడియోలు చూపుతున్నాయి. అధికారిక తిరస్కరణల ఆధారంగా కాకుండా, సాక్ష్యాధారాల ఆధారంగా ఈ వాదనలపై జాగ్రత్తగా విచారణ జరగాలి.
పోలీసుల రాళ్ల దాడి: పోలీసు సిబ్బందే స్వయంగా రాళ్లు రువ్వారనే ఆరోపణలు అంతే కలవరపాటుకు గురిచేస్తున్నాయి. రాళ్లను మోసుకెళ్తున్న ఒక ట్రక్కుకు సంబంధించిన నివేదికలు, ఛాయాచిత్రాలు ఇప్పటికే బహిరంగ రంగంలోకి వచ్చాయి. ఈ నివేదికలు నిజమైతే, అవి తీవ్రమైన ప్రశ్నలను లేవనెత్తుతాయి. ఆ రాళ్లను ఎవరు ఏర్పాటు చేశారు? అవి అక్కడ ఎందుకు ఉన్నాయి? వాటిని ఉపయోగించడానికి ఎవరు అనుమతించారు? ఈ ప్రశ్నలు సమాధానం లేకుండా మిగిలిపోకూడదు.

చట్టబద్ధమైన పాలన – రాజ్యాంగ హక్కుల రక్షణ

న్యాయం అనేది దానంతట అదే రాదు. దానిని పట్టుదలతో సాధించుకోవాలి. అక్రమ హింసకు బాధ్యులైన ప్రతి అధికారిని గుర్తించాలి. ఆ రోజు ఇచ్చిన ప్రతి ఉత్తర్వును పరిశీలించాలి. చట్టాన్ని అతిక్రమించిన ప్రతి అధికారిని జవాబుదారీని చేయాలి. చట్టాన్ని అమలు చేయాల్సిన వారే చట్టానికి అతీతంగా వ్యవహరిస్తే ఇక చట్టబద్ధమైన పాలనకు అర్థమే లేదు.
ఇది కేవలం ఒక నిరసనలోని బాధితులకు మాత్రమే సంబంధించిన విషయం కాదు. ఈ దేశంలోని ప్రతి పౌరుడికి సంబంధించినది.

ఒకవేళ పూర్తిగా శాంతియుతంగా జరిగిన సభను ఈరోజు ఇంతటి బలప్రయోగంతో అణచివేయగలిగితే, రేపు రాజ్యాంగం కల్పించిన ప్రాథమిక హక్కులకు ఎలాంటి రక్షణ ఉంటుంది? శాంతియుతంగా సమావేశమయ్యే స్వేచ్ఛ, స్వేచ్ఛగా మాట్లాడే హక్కు, శాంతియుతంగా నిరసన తెలిపే హక్కు కేవలం కాగితాలకే పరిమితమైతే వాటికి అర్థమే లేదు.

ప్రజాస్వామ్యాలు ఒకే రోజులో నాశనం కావు, అవి దశలవారీగా బలహీనపడతాయి అనేది చరిత్ర నేర్పే చేదైన పాఠం. సమాధానం లేని ప్రతి క్రూరమైన చర్య మరొక చర్యకు దారి తీస్తుంది. శిక్షించబడని ప్రతి అధికార దుర్వినియోగం ఒక ఉదాహరణగా మారుతుంది. ప్రతి నిశ్శబ్దం అధికారవాదాన్ని బలపరుస్తుంది. ఈ రోజు చర్యలు తీసుకోకపోతే, రేపు చాలా ఆలస్యం కావచ్చు.

తక్షణ కార్యాచరణకు పిలుపు

ఇది వెనుకాడవలసిన సమయం కాదు. హెచ్చరికలతో కూడిన ప్రకటనలు చేస్తూ కూర్చోవలసిన సమయం కాదు. ఎవరో ఒకరు మొదటి అడుగు వేస్తారని వేచి చూడవలసిన సమయం కాదు.

ప్రతి ప్రజాస్వామిక హక్కుల సంస్థ తక్షణమే స్వతంత్ర సత్యశోధన కమిటీలను (Fact-finding teams) ఏర్పాటు చేయాలి.

అక్రమ కేసుల్లో చిక్కుకున్న బాధితులకు న్యాయవాదులు చట్టపరమైన సహాయాన్ని అందించాలి.

వైద్యులు గాయాలను స్పష్టంగా నమోదు చేయాలి.

జర్నలిస్టులు ఆధారాలను భద్రపరచాలి.

పౌరులు ఛాయాచిత్రాలను, వీడియోలను కాపాడాలి.

సాక్షులు భయం లేకుండా ముందుకు వచ్చేలా ప్రోత్సహించాలి.

ఒక సమగ్రమైన బహిరంగ నివేదికను తయారు చేసి దేశం ముందు, న్యాయస్థానాల ముందు ఉంచాలి. నిజం అనేది మరో బలిపశువు కాకూడదు.

ఇప్పటి నిశ్శబ్దం శాంతిని తీసుకురాదు. హింస చట్టాన్ని భర్తీ చేయగలదని, భయం ప్రజాస్వామ్యాన్ని మార్చగలదని నమ్మేవారికి అది మరింత ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. మన రిపబ్లిక్ భవిష్యత్తు కేవలం ఎన్నికలపైనే ఆధారపడి లేదు. రాజ్యాంగబద్ధమైన స్వేచ్ఛలకు ముప్పు వాటిల్లినప్పుడల్లా వాటిని రక్షించడానికి మనం చూపే సంసిద్ధతపైనే అది ఆధారపడి ఉంటుంది.

సమయం ధైర్యాన్ని కోరుతోంది. బాధితులకు న్యాయం కావాలి. దేశానికి నిజం తెలియాలి. దయచేసి ఈ సందర్భానికి తగినట్లుగా స్పందించాలి. దర్యాప్తును ఇప్పుడే ప్రారంభించాలి. మరో రోజు, మరో గంట కూడా వేచి ఉండకూడదు. ఒక్క నానో సెకను కూడా మనం వృథా చేయలేము.

విమల్
21 జూలై 2026