సాహిత్యం కవిత్వం

అలల హోరుకు సంకెళ్ళేస్తావా..!?

సుఖమయ జీవితాల్లోని సంతోషాల్ని నిషేదించుకున్నోళ్లం గాఢాంధకారంలో చిక్కిన మట్టి బిడ్డలకోసం చిమ్మ చీకట్లను ఆలింగనం చేసుకున్నోళ్లం  నెర్రెలిచ్చి డొక్కలెండిన దుఃఖ్ఖ సాగరాల కనుకొలుకుల్లో కాంతి రేఖలమై పునర్జీవించినోళ్ళం శతాబ్దాల శుష్కవాగ్దానాలనీ పురోభివృద్ధి పాదాలకింద చితికినఆకలి పేగులమన్యానికి సైనిక కవాతునేర్పినోళ్ళం  అడవిని అన్యాక్రాంతం అవనివ్వని శపథాన్ని ఎరుపెక్కిన పతాక రెపరెపల్లో                                                         నిత్యం నిగనిగలాడే                                             నిఘా
కవిత్వం

నా తండ్రీ

నాయిన భుజాలనెక్కిమెడ చుట్టూ కాళ్లు వేసుకుని దారిన ఎవరైనా పోతుంటే అచ్చెరువేకదూకొండలు, మిద్దెలు, పచ్చలు తొడిగిన చేలునే చూడలేనివన్నీ ఎంత బాగా అగుపిస్తాయో వాళ్లకు!నాకులేని అదృష్టానికి దిగులయ్యేది…నా తండ్రిని నేను చూడలేదుఒంటరి చింత చెట్టుకింద జీరంగుల ఆకలితీరుస్తూనోమసీదు గోడన చాకలి పూలు ఏరుతూనోదిగులు దిగదీసుకునేవాణ్ణిఅనుకోకుండా కొన్ని చేతులు నన్నెత్తుకున్నాయిపలకలు తెచ్చాయి పలుకులు దిద్దాయిమాటలకు మురిసి ముద్దయ్యాయికొన్ని భుజాలు నన్నెక్కించుకున్నాయిరంగురంగుల లోకం పట్టకంలోపారదర్శకం అయ్యింది.ఎత్తుకున్న ఈ తండ్రి… పైకి చూస్తే ధిక్కారమూకిందికి చూస్తే కారణ్యమూ వుండాలన్నాడుమట్టిని మరవొద్దన్నాడునెర్రెలిచ్చిన నేలా, పర్రెలిచ్చుకున్న బురద కాళ్లు చూపాడుభూమే కాదు లోపటి బంగారమూ మనదేనన్నాడువాటిని కాపాడేకే అడవుందిదానికి అండగా మన ముందామన్నాడుతన పక్కటెముకను విల్లుచేసియిచ్చాడు.అన్ని
సాహిత్యం కవిత్వం

పదునెక్కిన వేళ యిది

చిలకమ్మా! చిలకమ్మా!చైత్ర మాసపు వెన్నెలపండునుదోచుకుపోదామని వచ్చిందెవరేఉలుకమ్మా! పలుకమ్మా! బుడి వడి నడకలబుడతన్నా ఉడతన్నారాసుకొని దాచుకున్నజనరూపకాలను దండుకుపోయినదెవరే కూతలమ్మా క్రో యిలమ్మాతెలవారు చల్లని సంధ్యలోనీరెండతొడిగిన లేమావి చిగుళ్లనుపచ్చటి చెట్టుమీదేచిదిమేసే ఆ మృగమెవరే జాజిమల్లీ ప్రేమవల్లీనిండారా దాచుకున్నపూలసుగంధాన్నిమురికి కాలువలోకివొలిపిన మూర్ధుడెవరే పట్నంపాలబడ్డ పాలపిట్టాపసుల పిలగాని వకాల్తాఅడవిలిక్కుజిట్టల కేసు కట్టలుమాయం చేసిందెవరేఎవరమ్మా? ఆ బూచొోళ్ళు డమ డమా టమ టమాటముకేసే నామాల పిట్టానీతప్పేటమూగదయ్యిందిచిర్రా, చిటికెనపుల్లాఇరిచేసిందెవరే పద్మమ్మా పద్దమ్మాజిట్రేగి చెట్లపై నువు గీసినఅమరుల చిత్రాలుదొంగిలించినదెవరే!ఎవరమ్మా ఆ బూచోళ్ళు నెత్తిన తురాయినెత్తినతురక పికిలి పిట్టానీ కలలను, కాంక్షలనుకొల్లగొట్ట వచ్చిందెవరేపూలపట్టురెక్కలనువిరివజూసిందెవరే మందార ఎరుపెరుపువెదురు జీనువాయీకాలం ముంచుకొస్తోందిఆడివంచుల నుంచిఆకురాయి తేగలవా కంసాలి పిట్టనూవడ్రంగి పిట్టనూ పిలవండేకాలం ఎట్టేడుస్తుందో యేమోఇంకమనమూ
కవిత్వం

శబ్దం పురివిప్పితే

ప్రతి అడుగులో మట్టిని ముద్దాడినఆమె పాదాలనునీ ఇనుప గొలుసులేం చేస్తాయ్ప్రతి అక్షరానికి కశ్మీర్ గాయాన్ని పూసిన ఆమె సత్తువనునీ సంకెల్లేం చేస్తాయ్ప్రతి పదంలో ఆకుపచ్చరంగు పోసిఅడవిని కట్టిన ఆమె హృదయాన్ని నీ ఖాకీ కుక్కలేం చేస్తాయ్ ప్రతి వాక్యంలో ఎరుపురంగును వొంపిఅమరులకు స్థూపాన్ని కట్టిన కలం మేస్త్రీలనునీ పోలీసు గూండాలేం చేస్తారుఆమె గొంతులోంచి ఆజాదీ శబ్దం పురివిప్పితేనియంతలు నెత్తురు కక్కి చస్తారుఇప్పుడు దేశమంతా ఆజాదీనేకశ్మీర్ టు కన్యాకుమారివయా అరుంధతీ రాయ్.
సాహిత్యం కవిత్వం

ట్రిగ్గర్

చర్య ప్రతి చర్యజీవితం ట్రిగ్గర్ పై ఆధారం ఆకలి చర్యప్రశ్న ప్రతి చర్యతిరుగుబాటు చివరి అంకంలో ట్రిగ్గర్ నేల లో బీజం చర్యమట్టిపెళ్ళను తన్నుకుని వచ్చే మొక్క ట్రిగ్గర్ చదువు జ్ఞానంచదువుకి బతుక్కి లంకె ఉద్యోగం చర్యచర్య కప్పెట్టితేప్రతిచర్య ట్రిగ్గింగ్ విస్పోటనం లా అచ్చటో పొగ పొగ వెనకాల హేతువుహేతువు ని సాధించకట్రిగ్గర్ పై వేలెడితే హేతువు కూడా ట్రిగ్గింగ్ వైపే పచ్చని అడవిలోనిక్షేపాలు జనం సొత్తుకాదంటూ వాడొస్తేవీడూ ప్రతి చర్య వైపేగా రాజ్యంలో ప్రజాస్వామ్యంఅపహాస్యమైతేట్రిగ్గర్లు ప్రతి మెదల్లో మొలుస్తాయి తోక లేని పిట్టలుతొంభై ఆమడలెల్లిఅక్షరాన్ని బుర్రల్లో జొప్పిస్తేగుండె లోతుల్లో ట్రిగ్గింగ్ కూకటి వేళ్ళతో పెకిలించ కులం కాటికిమతం సమాధివర్గం అంతంఇదే ఆఖరి
సాహిత్యం కవిత్వం

యుద్దానికి ఆవల..

చిటుక్కుమని గండు చీమ మామిడి ఆకు తొడిమ కొరికిన సడి ఎంత గట్టిగా వినబడిందో టేకు ఆకు మొదలుపై వాలిన గోరపిట్ట కాలి గోరు శబ్దం టిక్ టిక్ మని చెవులని తాకింది  ఇంతలోనే గాలి మోసుకొచ్చిన టకటక బూట్ల శబ్దం ఎత్తుపల్లాల మధ్య హోరుగా వినిపిస్తూ ఒక్కసారిగా బుల్లెట్ల వర్షం  మొదలైన యుద్ధం చివరాఖరుకు నెత్తుటి ముద్దల విసిరివేతతో హాహాకారాల ఆర్తనాదాలమయంగా అడవి హోరుపెట్టింది పుడమి తల్లి గర్భంలో దాగిన‌ సంపదను కాపాడుతూ ఒరిగిన ప్రాణాలు కొన్ని ఫాసిస్ట్ కార్పొరేట్‌ దొంగల ఆశలు కావలి కాసే ఆకలి కడుపుల జీతగాళ్ళ మృతదేహాలు కొన్ని  నేలపై కారిన ప్రతి రక్తపు బొట్టు ఎదురెదురు గుండెల మండే కన్నీటి చారికల గాయపడిన అమ్మతనం  పేలిన‌ ప్రతి తూటాకు కళ్ళుంటేతను వెళ్ళే దిక్కు చూపేదినోరుంటే సాక్షిగా
కవిత్వం

ఎర్రమందారం

సింగరేణీ కార్మిక వర్గంలో మొలకెత్తిన ఎర్రమందారం నీవైతే నీవు వెదజల్లే ఆ పరిమాళానికి వీచే గాలిని నేనవనా కామ్రేడ్ నా విప్లవ పయనానికి నడక నేర్పిన సాయుధ శక్తివి నీవైతే ఆ పయనంలో పీడిత ప్రజల ముక్తిని సాధించే బందూకునేనవనా కామ్రేడ్ సాధారణ సుదర్శన్ నుండి కా.ఆనంద్ గా, దూల గా 5 దశాబ్దాల అలుపెరుగని జన పోరు సంద్రంలో నూతన ప్రజాస్వామ్యాన్ని వాగ్ధానం చేసిన దృఢమైన విప్లవ కార్యదీక్ష నీవైతే ఆ లక్ష్యాన్ని అల్లుకునే కార్మికవర్గ స్పర్శను నేనవనా కామ్రేడ్ భారత విప్లవోద్యమ సారధిగా యుద్ధ రచన చేసిన నీ ప్రతి అక్షరం కుళ్ళిన ఈ దోపిడీ
సాహిత్యం కవిత్వం

వెన్నెలపంట

ఒకేసీటులోపక్కపక్కనే కూర్చుంటాంవందలకొద్ది మైళ్ళుకలిసే ప్రయాణిస్తాంహలొఅంటే హలొమీరెక్కడిదాకాపలాన వూరుఅంతేమాట్లాడటం ముగుస్తుంది నాచేతిలో సెల్ ఫోన్పక్కనవ్యక్తి చేతిలో మొబైల్ ఫోన్ఇద్దరితలలు ఓరిగిపోతాయి ఇక్కడదూరంలో ఉన్న వ్యక్తితో సంభాషణఅక్కడఎక్కడోవున్న వ్యక్తితో సంభాషణఇక్కడవీడియోగేమ్స్అక్కడఫేస్ బుక్ఇక్కడట్విట్టర్అక్కడవాట్సప్ యూట్యూబ్ గూగుల్ సెర్చింగ్ లునచ్చిన వాటిని వెదుక్కునివాటిల్లో లీనమవుతాం గ్రామాలను దాటుతాంపట్టణాలను దాటుటాంతలపక్కకుతిప్పికిటికిలోనుండి బయటకు చూసినప్పుడుఅనేక దృశ్యాలుతెరలు తెరలుగా ఎదురవుతాయి వర్తమానంలోకి వచ్చిఎవరిని చూసినారంగులు పూసుకున్న మొఖాలే చిరునవ్వుకిచిరునామలేని ప్రతిభింభాలు కాలానికి కళ్లెం లేదుభద్రతకు భరోసాలేదుఅంతాపల్లెరుకాయల పరాకు దుఃఖాలు ఎదురుపడతాయిసోకాలు ఎదురుపడతాయిఅన్నింటినిచూస్తూనే దాటిపోతుంటాంస్ఫురణలోకి వచ్చినప్పుడుఎదురుపడిన దృశ్యాలునిమిషమోఅరనిమిషమోబాధను కలిగిస్తాయి గమ్యం చేరువయ్యిందిఎవరిదిశగావారు వెళ్లిపోతున్నదారిలోనీడలు కనుమరుగయ్యాయిఅంతా గాఢాంధకారంనిశరాత్రిలోనిశ్శబ్దమేతప్పాతీతువుపిట్ట అరుపులులేవు అందరుఅందరిలోవున్నాప్రతిఒక్కరినిఒంటరితనం వెంటాడుతున్న క్షణానవెన్నెలపంటకోసం నేను
కవిత్వం

మీతో నేనున్నాను అరుంధతీరాయ్, షౌకత్ భాయ్

ఎంత సరిపోయిందిపార్లమెంటు ఉన్న రాజధాని ఢిల్లీలోనే భూమి చలన సూత్రాన్ని కనుగొన్న కోపర్నికస్ మార్గం ఉందిజగన్నాటకమో, గ్రీక్ ట్రాజెడీ యోషేక్స్పియర్ చెప్పినట్లు శబ్దము, ఆగ్రహం తప్ప ఏమీలేని ప్రపంచ నాటక రంగమోఆధునిక అబ్సర్డ్ డ్రామాయోఅన్నీ కలిసిన రాజకీయ నాటక రంగమోఉన్న ఆ వీధిలోనేఒక లిటిల్ థియేటర్ ఆడిటోరియం ఉన్నదిఆ రోజక్కడ‘ఆజాదీ ఓన్లీ వే’ బ్యానర్ వెలిసిందిదేశంలోనే కాదుదేశం నుంచీ ఆజాదీ కోరేఆ హక్కు ప్రజలకే ఉంటుందిఆరోజు, ఏ రోజైనాఆజాదీ ప్రకటనలో నేనున్నానుదండకారణ్యంలో ఆమె కామ్రేడ్స్ తో నడచిన రోజుగ్రీన్ హంట్ కమిటీ అగెయినిస్టు వార్ ఆన్ పీపుల్ తో యాన్మిర్డాల్ సాయిబాబాతో పాటు ప్రతిఘటించిన రోజు మనసారా నేనక్కడున్నానుది
కవిత్వం

చెప్పు

రోజూ వేసుకునేవేకానీ ఈరోజు ఎందుకోచెప్పులు ముద్దొస్తున్నాయిఒకటికి రెండు మార్లుతుడిచి చిన్నగా మరకాలుంటే తడి గుడ్డతోమరీ తుడిచి రోజూ విసురుగా వేసుకునేవాటిని నెమ్మదిగా నేలపై వుంచి వేసుకుని మెత్తగా మెల్లగా నడిచానువిసిరినదినా చెప్పు కాకపోవచ్చుకానీ అప్పుడువాడి మొఖంలోవచ్చిన కంగారు చూసిఏ చెప్పును చూసిన ఆ చెప్పులాగే కనిపిస్తోందిఆ విసిరిన గుండెకుఆలయి బలాయ్చెప్పాలనుందిఆ చేతిని తాకి ముద్దాడాలని వుంది. ( 19.6.2024 వారణాసి  సంఘటన ప్రేరణగా)