కవిత్వం

బంగారు డేగ వర్ణంలోనే బంగారంవనరులున్నా ఉన్మాదం కోరల్లో విలవిలతన భూభాగం కోసమే తాను శ్రమిస్తూ ఆశ్రయం కోసం ఎంతో దూరం వెళ్తుంటేఊసురోమని నీరసిస్తుంటేకాసింత ఊరట కోసం జానెడు చోటు కోసంవెంపర్లాడుతుంటే ఉసూరమనిపిస్తుంది జామ్ మీనార్ సాక్షి గాచుకర్ పార్ట్రిడ్జ్ హిమాలయాల్లోనేబతకగలదుఅది ఆ సరిహద్దు నుండి రాలేదువచ్చిందంటే బతుకు మృగ్యమైతేనేఅక్కున చేర్చుకునే నేల కోసంనెలవంక ను వేడుకుంటుంది షాలిమార్ ఉద్యాన వనంలోఅడవి కోడి సెంబగం పోరులో సెంబగం అలసిపోయి అడుగులు నెమలివైపు యల్పనం మీదుగాసేదతీర దారులు మూసుకుపోయాయిప్రజాస్వామ్యం అంపశయ్య పై నుండగాబూడిద నెమళ్ళు పడవల్లో సకల కష్టాలతోఘోష వినలేక ఇర్రవాడ జీవం కోల్పోగానెమలి పంచన ఒదిగితేతరిమే నయా మత స్వామ్యం

నాలో తప్పిపోయిననీవు నీకు ఇంక ఎప్పటికీ దొరకవు!ప్రేమ భావన,గొప్ప ఆకర్షణ!!* * *నాకే తెలియదు నాలో ఇంతలోతు ఉందని!నా లోంచి నువ్వు ఎప్పుడుబయటపడదామనీ!?* * *నీ నవ్వుఓ పరిమళపు లోయ!అందులో దిగాను కాబట్టేనేను పూవునైపోయా!!* * * *ఎవరు పారబోసుకున్నమోహ స్వప్నమో, కదా ఈ రాత్రి!నింగి ఊయలలో,చీకటి-వెన్నెల రెండూ పెనవేసుకున్నాయి!***ఈ కాలానిదెంత నిర్దయ!కాకలుతీరిన యోధులను,ఆకలి తీరని దీనులను,ఎదురెదురు నిలబెడుతోంది!!***ఇక్కడ కొంతస్వేచ్ఛని వొదిలి,ఆ పక్షి రెక్కలు విచ్చుకునేచనిపోయింది!***ఈ కష్టకాలం సుదీర్ఘమైనదనీ,అనుకుంటాం కానీచరిత్ర పుటల్లోకి ఇంకిపోయినమానవ సంఘర్షణతో పోల్చుకుంటే క్షణభంగురం!!****యుధ్ధం ముగించాలనివాడికి లేదు!కానీ వాడికి తెలియదుఏదో ఒక నాడు వాడూ దిగిపోక తప్పదు!!***యుధ్ధం ముగిసాక,శిధిలాల్లో వాళ్ళు శవాలకోసంవెతుకుతున్నారు!కానీ,దొరికింది ముక్కలైన పసివాళ్ళ స్వప్నాలు!***యుధ్ధం

మహా రంగస్థలం అదొక మహారంగస్థలంసజీవ రసాయన సమ్మేళనంసామాన్యుల అసాధారణ రంగస్థలంఏ నాట్యాచార్యులు నేర్పని మెలుకువలువేకువ నేర్పని కువకువలుసానుభూతి పవనాలు వీచేది అక్కడేకోపోద్రిక్తులయ్యేది అక్కడేఏ ఇంట్లో అల్లు డు గిల్లాడోఏ కొత్త కోడలు ఎపుడు నిద్ర లేచిందో తెలి సేది అక్కడేసిగపట్లు, తలంట్లుబొబ్బట్లు, ఉడుంపట్లు, తలరాతలపై ముఖ ప్రదర్శనలు అక్కడేఎవరు ఎక్కడ నోరుజారారోతేలిపోయే ది అక్కడేబిందెలదరువు, గానకచ్చేరిఅక్కడే, అదొక మహా రణస్థలంతాగి తెగ వాగేవాడితాట తీసే ధ్వంసరచన చేసేది అక్కడేరకరకాలముఖ భంగిమలు, హావాభావాలు…అదొక మహా రంగస్థలం…… 2. కాసిన్ని ఊసులు అరెరె పెద్దోడా,చిన్నోడా, బుజ్జోడా బలే గురి పెట్టారు రా బాబుల్లారనా చిన్నారి బాలల్లారజీవితమే వేట అయిన చోటమీతో కొన్ని

ఇది పోయే కాలం కదా..ఇది పోగొట్టుకునే కాలం కదా.. అయిన వాళ్ళనూ..అంటుగట్టుకున్నోళ్ళనూ.. జ్ఞాపకాల సీసాలోకిమనసు గాయాలు మాన్పేఅమ్మఒడి స్పర్శగాతర్జుమా చేసుకునిఔషధంలా ఒంపుకునిబిరడా బిగించుకునిబరిగీసుకు బతుకుతున్నదినిజమే కానీ.. ఆస్తులో ఆత్మాభిమానాలోహోరెత్తిన హోదాలో..అందలాలో.. ఆలింగనాలో.. బంపర్ ఆఫర్లుగాకలిసొచ్చినకలసొచ్చిన వైరల్ రుతువులో..క్లియరెన్సు సేల్ ధమాకాలో.. ఒడిసి పట్టిననెత్తుటి త్యాగాల గద్దెలుతాకట్టు పెట్టినదగుల్బాజీ తనమా..?? ఏమైందనీఏమైపోయిదనీఇప్పుడెందుకీతలపోతంతంటావా.. వీళ్లంతానావాళ్ళనుకున్న నమ్మకం.. వీళ్ళుమాత్రమేనావాళ్ళనుకున్న భ్రమాతేలిపోయిందిప్పుడు..మనసు తేటబారిందిప్పుడు.. కురిసే మబ్బులకరచాలనం కోసంవొళ్ళంతా చిట్లినబిడ్డల నెత్తుటి చారలుత్యాగాలు తలకెత్తుకుని.. తలదాచుకునే మట్టిగోడలన్నీఎర్రమన్ను అలికితెల్లని ఆశలు విరబూసేసఫేదు సున్నపు ఛీటాల్లో.. హరివిల్లై విరబూసేహరియాలీలను దర్శిస్తూ.. మా అమ్మీలు పాడేచెక్కు చెదరని ఆశలమొహరం మాథంవిషాద గీతాలు భుజంమీద చెయ్యేసినన్నెప్పుడూఓదారుస్తుంటాయి.. ఆకురాలు కాలంఅడవి లేని

ఎన్నికల రుతువు మొదలైన వేళ నుండీ అరుస్తూనే వున్నారు ఈ నేలని ప్రశ్నలకు తావు లేకుండా చేస్తామనినీకూ నాకూ అక్కరలేకుండా పోయిన సహజ సంపదకువాళ్ళు భరోసాగా నిలబడిపోరాడుతున్నారుయుద్ధానికి రంగూ రుచీ వాసనా ఏమీ వుండవు కానీ తుపాకి వున్న చేయి ఎవరిదన్నదే ప్రశ్న కదాఅబుజ్ మడ్ నెత్తుటి వసంతంతో ఈ నేలకు హామీగా మిగిలి వున్నదివాడు నవ్వుతూ ఉన్నాడంటేనీ కడుపులో చిచ్చు పెడుతున్నాడనే కానీ నీ నా చూపు ఇప్పుడుబ్యాలెట్ కాగితం పైనే వేలాడుతోంది జీవితం యుధ్ధమయిన వాళ్ళకిసత్యమేదో నిత్యమూ కనుల ముందు బుల్లెట్ లా దూసుకు వస్తూనే వుందినేలను ముద్దాడిన వారి పెదవి చివరి నెత్తుటి బొట్టు

దిగులు పడకు నేస్తంవర్గ పోరాటాల చరిత్ర మనది.రేపటి సూర్యోదయం కోసం త్యాగం అనివార్యమైనది.తూర్పు పవనానాలువికసిస్తున్నాయి.అక్రమ చట్టాలతోమతాల మరణహోమం జరుగుతున్నది.బూటకపు ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలకుళ్లును కడుగుదం.రండి నేస్తం…త్యాగం బాటలో చిందిన రక్తంను విత్తనాలుగా చల్లుదాం.నేల రాలిన చోటపువ్వులు వికసిస్తున్నయ్.కష్టాలు కన్నీళ్లు లేనిసమాజం కోసం కవాత్ చేద్దం..రేపటి వసంతం కోసంకదలి రండి .మరో వసంత మేఘమై కురస్తాం…..

తొలిచూరుతల్లి పొత్తిళ్ళలోబిడ్డలా ఉంది వెన్నెల బిడ్డ కోసం తల్లి వేసేఊయలలా ఉంది పాలపుంత బడి విడిచాకకేరింతలు కొడుతూబయటికొచ్చే పిల్లల్లా ఉన్నాయిచుక్కలు బుజ్జాయినిబజ్జోబెట్టటానికితల్లి పాడే జోల పాటలాఉంది మంద్ర గాలి హాయి అంతా ఇక్కడే ఉంది అన్నట్టుఅమ్మ ఒడిలో నిదురబోయినచంటి బిడ్డ మోములా ఉందినింగి పురిటి నొప్పుల బాధనుదిగమింగుతూగట్టిగా కళ్ళు మూసుకుని ఊపిరి బిగబట్టినగర్భిణిలా ఉంది రేయి ప్రచండ కాంతి తో పుట్టేసూర్యుడు ని ప్రపంచానికి హామిపడుతున్నట్టుందిపెను చీకటి...

కొలంబస్కు వ్యతిరేకంగాకొలంబియా యూనివర్సిటీ విద్యార్థి లోకం గొంతెత్తిందివియత్నామ్ సంఫీుభావాన్ని తలపిస్తూఅమెరికా విశ్వవిద్యాలయాల్లోపాలస్తీనియన్ల సంఫీుభావ పోరాటం... ... ...అధ్యాపకుడు కులపతి అయితేపాఠాలు చర్చించడు పాలకుడవుతాడువిద్యార్థులతో కలసినడువడుపోలీసులను పిలుస్తాడులాఠీ చెప్పే పాఠం ఎప్పుడూ అగ్ని పర్వతం నుంచి లావాను నిద్రలేపుతుందితూటా చెప్పే పాఠం ఎప్పుడూతుఫానయి ఎగుస్తుంది... ... ...కొలంబస్ వారసులయిన విద్యార్థులేఆక్రమణ సిలబస్ను ప్రశ్నించారుపోరాట స్వరానికి అండగా నిలిచారునలుపు పసుపు తెలుపుఅన్ని రంగులూ క్యాంపస్లలో సంఫీుభావ రంగులై జ్వలించాయి... ... ...ఇజ్రాయిల్ ఆక్రమణ యుద్ధానికిఅమెరికా ఆయుధాలు సరఫరా చేయొచ్చుకానీగాజాలో శాంతి కోసంక్యాంపస్ను చేతుల్లోకి తీసుకోవద్దంటుందివిద్యార్థులను అధ్యాపకులనుడెమోక్రటిక్ ప్రభుత్వం... ... ...చదువంటే పోరాటమనే రాడికల్ రోజులు గుర్తుకొస్తున్నాయిచదువంటే ఆజాదీ అనే జెఎన్యు పునశ్చరణ

నేను ఎవరినంటేపుట్టుకతో ప్రమేయం లేనివాడినిమరణంతోనూ ప్రమేయం ఉండీ లేనివాడినిమధ్యకాలంలో నేను,నేనే! గత నా మానవసారాన్ని అకళింపు చేసుకుంటున్నవాడినిగతం వర్తమానంలోకి ఎగబాకిన వైనాన్ని అధ్యయనంచేస్తున్నవాడినివర్తమానం భవిష్యత్‌లోకి పురోగమించే గతిశీలతనువిశ్వసించినవాడిని అందుకే నేనుచరిత్ర పురోగమిస్తుందని నమ్మినవాడినిఆ చరిత్ర పురోగమనంలో భాగమైనవాడినిచరిత్రను నడిపించే చోదకశక్తిని ఇక ఇప్పుడునేను ఎవరినంటే,నేను కమ్యూనిస్టును - విప్లవ కమ్యూనిస్టును.