కవిత్వం

రాత్రి గడియారంలో కాలం నిలిచిపోయింది రక్తం కక్కుకుని ప్రభాకర్ కన్నుమూసాడని గాలిలో సగం తెగిన నరాల తరంగాల స్వరాలు కాలం నిలిచేమీ పోలేదు నీ శవం దగ్గర కూడా గతమూ వర్తమానమూ ఘర్షణ పడి నీ ఆశయ నినాదాలతో మేమే ముందుకు సాగాం సూర్యుడు సంక్రాంతి లోకి పయనించాడు రాస్తూ రాస్తూ అలవాటుగా గోడవైపు చూశాను అవును నేస్తం నువు ప్రేమగా యిచ్చిన గడియారంలో ముళ్ళు ఆగిపోయాయి సరిగ్గా నీ అస్తమయం దగ్గర కాలం ఫ్రీజ్ అయినట్లు కాదు, నీ ముళ్లబాట జీవితం అక్కడితో ముగిసింది నీ ఊపిరితిత్తుల నుంచి తీసిన నెత్తుటి సిరంజిలా సెకన్ల ముల్లు ఆగిపోయింది

1.పిల్లలుపసిపిల్లలఊయ్యాలలోపాలస్తీనానీవొకప్రతిఘటనలరంగుల రాట్నవిని..!2. ఉదయాలు..!ప్రపంచమంతాఉదయించినసూర్యుడుఎందుకోపాలస్తీనాలోకనబడలేదు..?3.నెలవంకనెలవంకనుచూసిఒక్కపొద్దులు ఉండేరంజాన్ మాసం ఇలానెత్తుటితో తడవడం ఏలా..?4.గర్భం..ఏ శిశువుకైనారక్షణ స్థలంఅమ్మ గర్భంకానీఇప్పుడుపాలస్తీనలోఅమ్మ గర్భాన్నిచీల్చిననరమేధపు ఇజ్రాయిల్..!5.ప్రేమ…!సుర్మా పెట్టే నీ కండ్లల్లోఈ నల్లటి ధూళి ఏలానిన్ను ముద్దాడేఆ పెదాల మీదఈ వెచ్చటి నెత్తురు ఎలాఓ ప్రియా..!!(పాలస్తీనాకు బాసటగా…)

అడవితల్లీఇప్పుడు తల్లికోడి నీవేనమ్మాపచ్చనాకు రెక్కలిప్పిపిల్లల్ని కాపాడుకునే బాధ్యత నీదేనమ్మా కార్పొరేట్ డేగనీ కాళ్ళకింది మట్టి మణుల మీద కన్నేసిందిపార్లమెంటుఅధికార తట్టలతో ఎత్తి అంబానీ ఆదానీపొట్ట గుంపొట్టలు నింపాలని చూస్తుంది నీ పిల్లలే కదమ్మా నేలకు నెత్తురద్ది కాపాడుతుంది నీ కాళ్ళ కింది మట్టి చెట్టునుచిప్కో అని హత్తుకొని బహుగుణలయ్యిందిఅందుకే తల్లీవాడు నీ బిడ్డల్ని వేటాడుతుంది రెక్కలు కత్తిరించి నేలకు విసిరికొడుతుంది ఇంద్రావతేకాదుగోదారి నిండా ప్రవహించేది నీ బిడ్డల రక్తమేనమ్మా అబూజ్మాడ్ లోనే కాదు ఇవ్వాల కర్రిగుట్టల నిండా ఖాకీ తుపాకీ చూపుల డ్రోన్లుపాపం! బిడ్డలుఏం తిన్నారో! ఎప్పుడు తిన్నారో పిడచగట్టిన నాలుక దగ్గరా ఖాకీ తుపాకీ కాపు కాస్తుందమ్మా

వర్ధిల్లు పాలస్తీనా వర్ధిల్లు !శాంతికోసం యుద్ధమై వర్ధిల్లుఐ. రా. స. శాంతిచిహ్నం ఒకచేత“ఇంతిఫదా " సంకేతంతుపాకీని మరొక చేత పట్టిగాజాలో స్వేచ్ఛగా ఉండటానికినీ పసిమొగ్గల భవిష్యత్ కోసంరక్తసిక్త అన్వేషణల మధ్యసహచరుల త్యాగాల మధ్యఅగ్రరాజ్యాల కుట్రల మధ్యదురాక్రమణదారుల మధ్యపశ్చిమాసియా చిచ్చర పిడుగైనీ జాతి కోసంనీ నేల కోసంసాగించు యుద్ధాన్ని తుదివిముక్తి దాక వర్ధిల్లు పాలస్తీనా వర్ధిల్లు!నీ నెత్తుటినేలలోశాంతిని పండించుపాలస్తీనా!నువ్విప్పుడు ఒంటరికాదునీపక్కన ఒమర్ ముక్తార్ స్ఫూర్తి ఉందిఅరాఫత్ త్యాగం నీతోడుందినువ్విప్పుడు పీడితదేశాల వేగుచుక్కవువర్ధిల్లు పాలస్తీనా వర్ధిల్లు!

నా తొడ మీద వాలిన పక్షి యూట్యూబ్ లో సంగీతం వింటది.ఏదో పాట పాడే యత్నంలో మౌనం గొంతులో అడ్డుపడుతుందిమొద్దు బారిన నాలికా, ఈకలు రాలిన రెక్కలూ ఇంకేముంటదీవీధిలో పిల్లాడుతండ్రి రాక కోసంనిరర్థకంగా ఎదురుచూస్తాడునెలల తరబడితండ్రి ఫోటో కోసంఆల్బమ్ లో, పాత పెట్టెలో వెతుకుతాడుచివరికి పావురానికి శిక్షణ ఇచ్చికాలికి చీటీని గట్టి దూరాన ఉన్న "నెగేవ్ జైలు"లో తండ్రిని చూసి రమ్మని గంపెడాశతో పంపుతాడు **** మోసబ్ -అబూ -తోహ పాలస్తీనా రచయిత, కవి పండితుడు మరియు లైబ్రేరియన్ .అతని తొలి పుస్తకం "things you may find hidden in my year".. పాలస్తీనా బుక్ అవార్డు,

ఊరికేనీ ఇంట్లోకి చొరబడినీ పసిపాపల ముందునిన్ను పెడ రెక్కలు విరిచి కట్టిబలవంతంగా ఎత్తుకు పోతారు ఎక్కడో నువ్వొక సారిఎమోజీగానవ్వినందుకునీ మిత్రులతో కలిసిగొంతు కలిపినందుకునీ చేతిలోపచ్చగా ఓ రుమాలుఎగిరినందుకుఏమైనా కావచ్చునీ నుదుటిపై ఊపాముద్ర వేయడానికి ఇక నీ కను రెప్పల చుట్టూఇనుప చువ్వలు మొలకెత్తుతాయినీ గుండెలపై ఊపిరిసలపనంతగాఉక్కు పాదంతో తొక్కిపెట్టడానికిరోజు లేమీ మిగిలి వుండవు నీ పసిపాపల‌ నవ్వుల కేరింతలువినపడకుండా గాజుటద్దాలుఉబికి వస్తాయి నీ ఇంటి మీదకుబుల్డోజరు నడిచి వస్తుంది అనుమానపు పరిహాసాలతోచుట్టూ పరిక కంపలుపరచుకుంటాయి ఎప్పటికో ఒక వేకువలోమెలకువ వచ్చినన్యాయ పీఠం నిర్దోషిత్వాన్నిగుర్తిస్తూ నీ ముఖాన ఒక‌బెయిల్ కాగితం విసిరి కొడితేఅందుకోలేని నీ వణుకుతున్నచేతులు చివరిగా ఆసరానువెతుక్కుంటూ బయటకు

దుక్కి దున్నినచేతులురహదార్ల పై ఏడాది గాచలనం లేనినిరంకుశ పాలన పండిన పంట అమ్మకందళారీ కనుసన్నలలోఏ తీరానికి పయనం వాడికి లాభార్జనే ఎరుకనేల రకాలెరగడునేల సత్తువ ఎరుగడుకాలం కాక ముందే రోహిణిలోనేఒప్పందాలంటూ ఎగేసుకొస్తేరైతు ఒప్పుకోవాలా?!వాడు చెప్పిన పంట పండక పోతే బాధ్యత ఎవరిది? ఒక పల్లెలఎన్నో పంటలుచిన్న కమతాల నుండి పెద్ద కమతాల దాకారైతు రైతు కి ఒప్పందంఆచరణ లో అసాధ్యంపల్లె ఒక్క యూనిట్ గాపల్లె ఒక పంటగా సాగుతుందిఅనుమానమే లేదు సుమీ!! ఎరువులు పురుగు మందుల అప్పుల కోసంఅంది వచ్చిన ధర కాడికి తెగ నమ్మిఅప్పులు తీర్చే రైతుబండ్లు కిరాయికి మాట్లాడుకునిప్రాంతం కానీ ప్రాంతానికిభాష రాని అక్షరం ముక్క

ఆకు నేనుపువ్వు నేనుచెట్టు నేనుజీవి నేను ఈ గాలి నాదేఈ నీరు నాదేఈ భూమిఈ అడవి నాదే అడవి దేహంనేనో చెయ్యినేనో కాలు నేనేనోరే లేని నోరునేనే అడవి అడవికడుపు నేనునా కడుపుఅడవి నన్నువనం ఖాళీ చేయమంటేఅడవినేఅడవి ఖాళీ చేయమన్నట్టు బతుకు కాలి బాటజీవితంనడిచి పోతూనే ఉంటుంది అడవింత తినిపించగా మిగిల్నఆకలంటారా ?వాన మబ్బుల వెనకే నడిపిస్తాం కారు మేఘాల ఖడ్గాలుకళ్ళల్లోచొర బడినాచినుకు పరిమళాలేబతుకు దీపమౌతాయి ఇంటిముఖంపట్టడాని కేముంది ?నేనేనా అడవి ఇల్లు ! నే నింకెవర్ని ? నేనురోహింగ్యానా ?నేనుశరణార్ధినా ?నేనో వలసనా ? మైదానమా!నువ్వెక్కడైనా బతికి నట్టుఅడివినినేనెక్కడైనా బతకాలి క దా ! ఈ వాగుఈ