మేము
యజ్ఞవాటికల పొగలో పుట్టలేదు
మట్టి వాసనలో పుట్టాం
చెమట చుక్కల్లో పెరిగాం
నాగలి మొనతో
భూమి నుదుటిపై
మా భవిష్యత్తును రాసుకున్నాం!

మా సంస్కృతి
మంత్రాల మాయ కాదు
మనిషి శ్రమకు
మొక్కుబడి పెట్టే సంస్కృతి!

మా దేవాలయం
రైతు దున్నిన నేల,
మా మంత్రం
కార్మికుడి సుత్తి శబ్దం,
మా వేదం
ఆకలితో ఉన్న మనిషి
అన్నం కోసం వేసే ప్రశ్న!

శతాబ్దాలుగా
ఎవరో ఒకరు
చరిత్రను తమ పేరుతో రాసుకున్నారు
మా చేతుల శ్రమను
తమ వైభవంగా ప్రకటించుకున్నారు
మా భాషల్ని
మా జ్ఞాపకాల్ని
మా అస్తిత్వాన్ని
తమ ఆధిపత్యపు నీడలో దాచారు.

ద్రవిడత్వం
ఎవరి మీద ద్వేషం కాదు
మనిషిని మనిషిగా చూడాలనే
సామాజిక ఆకాంక్ష!
కుల గోడలను కూల్చే సుత్తి
అసమానతను ప్రశ్నించే గొంతు
అధికారపు అహంకారాన్ని
ఎదుర్కొనే పిడికిలి!

ఒక భాషను
దేశభాషగా రుద్దితే
మా నాలుకలు
మౌనంగా ఉండవు.
ఒక సంస్కృతిని
జాతీయ సంస్కృతిగా ప్రకటిస్తే
మా వేల సంవత్సరాల
జీవన జ్ఞాపకాలు
చెరిపివేయబడవు.

ఒకే రంగుతో
భారతదేశాన్ని రంగరించాలనుకుంటే
ఈ నేలలోని
వేల రంగుల ప్రజలు
ఒక ఇంద్రధనుస్సుగా నిలబడతారు!

దక్షిణం
విడిపోవాలనుకోవడం కాదు
విడదీయబడకూడదని
హెచ్చరిస్తోంది!

భారతదేశం
ఒకే సంస్కృతి కాదు
అనేక సంస్కృతుల
జీవన నది!
ఒకే మతం కాదు
అనేక విశ్వాసాల
మానవ సముద్రం!
ఒకే భాష కాదు
అనేక భాషల
సజీవ గీతం!

అందుకే
ఆధిపత్యం కోరే చేతులకు
దక్షిణాది నేల
ఎప్పటికీ
అద్దం కాదు
ప్రశ్న!

మా సంపద మా చెమటతో పుట్టింది.
మా నదులు మా పొలాలను తడిపాయి.
మా పరిశ్రమలు మా కార్మికుల శ్రమతో ఎదిగాయి.
మా విద్యార్థులు విశ్వవిద్యాలయాలను నిర్మించారు.
మా ప్రజలు దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు
తమ వంతు చెల్లించారు.

అయితే
పంచుకునే సమయంలో
మా వాటా ఎందుకు తక్కువ?
పంపిణీ పేరుతో
వివక్ష ఎందుకు?
సమాఖ్య వ్యవస్థ పేరుతో
కేంద్రీకరణ ఎందుకు?
ఈ ప్రశ్నలు
ప్రాంతీయ ద్వేషపు ప్రశ్నలు కావు
ప్రజాస్వామ్య హక్కుల ప్రశ్నలు!

దక్షిణం అడిగేది
ఉత్తరాన్ని కూల్చమని కాదు
దక్షిణం కోరేది తన శ్రమకు గౌరవం
తన వనరులకు న్యాయం,
తన భాషలకు గౌరవం,
తన ప్రజలకు హక్కులు!

బ్రాహ్మణీయ ఆధిపత్యం
ఏ రూపంలో వచ్చినా
మా ప్రశ్నల ముందు
నిలబడలేదు.
మతం పేరుతో
కులాన్ని కాపాడినా
మేము ప్రశ్నిస్తాం!
జాతి పేరుతో
ఆధిపత్యాన్ని దాచినా
మేము ప్రశ్నిస్తాం!

దేశభక్తి అంటే
ఒకే స్వరాన్ని బలవంతం చేయడం కాదు
అనేక స్వరాలు స్వేచ్ఛగా పాడే
దేశాన్ని నిర్మించడం!

ద్రవిడ పిడికిలి
ఎవరినీ తరిమేయడానికి కాదు
ఎవరూ ఎవరినీ
తొక్కకుండా ఉండటానికి!

మా పోరాటం మనిషిపై కాదు
ఆధిపత్యంపై!
మా కోపం జాతిపై కాదు
అన్యాయంపై!
మా తిరుగుబాటు ప్రాంతంపై కాదు
దోపిడీపై!
మా స్వప్నం విభజన కాదు
సమానత్వ సమాఖ్య!

ద్రవిడ నేల తలవంచదు.
ద్రవిడ భాషలు మౌనించవు.
ద్రవిడ ప్రజలు లొంగి వుండరు.

తెలుగు—తమిళం—
కన్నడం మలయాళం
నాలుగు నేలలే కాదు
ఒకే ప్రజాస్వామ్య ప్రవాహం

చరిత్రను
శ్రమించే ప్రజలే రాస్తారు!
మరి ఆ చరిత్రలో మా పేజీ పేరు
స్వాభిమానం! సమానత్వం!
సౌభ్రాతృత్వం! విప్లవం!

Leave a Reply