కవిత్వం

అవును, వాళ్ళు  భ్రమల్లోనే వున్నారు. ఇక్కడ ప్రజాస్వామ్య చంద్రుడు వెన్నలకాంతులు విరాజిమ్ముతుంటే, కానన కారుచీకట్లో వెలుగుకై వెదుకుతున్నఅమాయకులు వాళ్ళు పచ్చని పంట పొలాలపై కార్పొరేట్ గద్దలు వాలుతుంటే, పంటను కాపాడే రైతన్న  వడిసెల విసురు నేరమైన చోట ప్రశ్నించిన ప్రతివాడూ దేశద్రోహయిన  నేతి బీరకాయ ప్రజాస్వామ్యం లో హక్కుల నేతికై దేవులాడక ,  ఫాసిస్ట్ ఎడారిలో సామ్యవాద ఒయాసిస్ కై దేబరించని అజ్ఞానులు వాళ్ళు.   కులం,మతం పేరుతో మానవత్వం మంటగలుస్తున్న మహోన్నత భారతంలో, హక్కులకై గొంతెత్తిన ప్రతివాడు అర్బన్ నక్సల్ దేశద్రోహి,పాకిస్తానీ ఏజెంట్ అయిన నేల ఎన్నికల చదరంగంలో పావులుగా మిగలక, బిర్శాముండా,కొమురం భీమ్ పంథానవసరంగా పట్టిన

‘ప్రజలు స్వేచ్ఛ కోరుతున్నారు’ పన్నెండేళ్ల పాలస్తీనియన్‌  బాలుడు పాడిన  పాట (అబ్దుల్‌ రహ్మాన్‌ - ఇష్టంగా అందరూ పిలుచుకునే అబ్దుల్‌ 2021లో గాజాకు చెందిన 11 సంవత్సరాల పసిబాలుడు. ఇరవైలక్షలమంది పాలస్తీనియన్లు నివసించే గాజా స్ట్రిప్‌ ` (సముద్రతీరాన ఒక అంచువంటి భూఖండిక) చుట్టూ గాజాపై బ్లాకేడ్‌ విధించిన ఇజ్రాయిల్‌ భూభాగం చుట్టూ ఒక ఎత్తైన గోడ నిర్మించి గాజానొక బహిరంగజైలుగా మార్చింది. దశాబ్దాలుగా అత్యంత జనసమ్మర్ధం గల ఆ ప్రాంతంలో విమానదాడులు చేస్తూ ఇజ్రాయిల్‌ అలవిగాని హింసావిధ్వంసాలు సాగిస్తున్నది. ముఖ్యంగా 2007లో అక్కడ హమాస్‌ అనే మిలిటెంటు సంస్థ ఎన్నికలద్వారా  అధికారానికి వచ్చినప్పటి నుంచీ మొదలుకొని అమెరికా

శిశిరం లో రాలిన ఆకులుగలగలంటున్నాయ్వాడి గుండెల్లో అలజడిఅడుగులెవరివని కలంలో కాలాన్నిప్రశ్నించే అక్షరాలు తూటాల్లాదూసుకొస్తుంటేబుల్లెట్ ప్రూఫ్ అద్దాల మాటునవాడు కాపురం వసంతంలో చిగురిస్తున్నమొక్కల మాటునదాగే ప్రశ్నవిరుచుకుపడుతుందని వాడి వెన్నులో వణుకు నాటిన ప్రతి మొక్కఓ ఆయుధ భాండాగారమౌతుందేమోననికలవరింతకాకులే కాపలాగాఅరిచే అరుపుఎరుపై మూకుమ్మడి దాడి చేస్తారేమోననేభావి స్వప్నం వాడ్ని నిదుర పోనీయట్లేదేమో శరదృతువు లోకాచే వెన్నెల్లోపల్లె బతుకుల్లో వెలుగులు నింపే దారులు వెతికే పనుల్లో సేద్యగాళ్ళు వాడ్నినిలువెత్తు గొయ్యిలోపాతరేసి హేమంతాన్ని ఆహ్వానిద్దామనేఆకాంక్ష నేడు కాక పోయినా రేపైనానెరవేరుతుంది లే

దుఃఖ సంచారి చంద్రుడు  కలల్లా పగులుతున్న వెన్నెల  ఈ సింహాసనానికి సిగ్గు నరం లేదు ఒక చలన సౌందర్య మానవ జీవ కళ జీవితంలో తడుస్తున్నప్పుడు- కళ్ళల్లో  శిశిరం! ఒక చిరునామా  జాతీయ జెండా నెత్తుటి దాహమై పోయింది ఒక నిప్పుల కల మీద  ప్రవహిస్తున్న మృత్యువు  బువ్వ కుండలో  బుల్లెట్ చొరబడింది  రెక్కలు తెగిన చూపుల్లో  కుప్పకూలిన నవ్వులు  ఒక అకాల యుద్ధం పగలబడి నవ్వుతున్నా కాలం కన్నీళ్లు సానపడుతూ ఒక అంతర్గత ప్రమాద కంపం తొంగి చూస్తూ ఉంటుంది దేశభక్తి నిధి  సామ్రాజ్యవాదం చీకట్లో కులుకుతున్నా పొన్న పూలు రాలిపడిన  ధ్వని సుడుల్లో దేశ దరిద్రం 

సుఖమయ జీవితాల్లోని సంతోషాల్ని నిషేదించుకున్నోళ్లం గాఢాంధకారంలో చిక్కిన మట్టి బిడ్డలకోసం చిమ్మ చీకట్లను ఆలింగనం చేసుకున్నోళ్లం  నెర్రెలిచ్చి డొక్కలెండిన దుఃఖ్ఖ సాగరాల కనుకొలుకుల్లో కాంతి రేఖలమై పునర్జీవించినోళ్ళం శతాబ్దాల శుష్కవాగ్దానాలనీ పురోభివృద్ధి పాదాలకింద చితికినఆకలి పేగులమన్యానికి సైనిక కవాతునేర్పినోళ్ళం  అడవిని అన్యాక్రాంతం అవనివ్వని శపథాన్ని ఎరుపెక్కిన పతాక రెపరెపల్లో                                                         నిత్యం నిగనిగలాడే                                             నిఘా

నాయిన భుజాలనెక్కిమెడ చుట్టూ కాళ్లు వేసుకుని దారిన ఎవరైనా పోతుంటే అచ్చెరువేకదూకొండలు, మిద్దెలు, పచ్చలు తొడిగిన చేలునే చూడలేనివన్నీ ఎంత బాగా అగుపిస్తాయో వాళ్లకు!నాకులేని అదృష్టానికి దిగులయ్యేది…నా తండ్రిని నేను చూడలేదుఒంటరి చింత చెట్టుకింద జీరంగుల ఆకలితీరుస్తూనోమసీదు గోడన చాకలి పూలు ఏరుతూనోదిగులు దిగదీసుకునేవాణ్ణిఅనుకోకుండా కొన్ని చేతులు నన్నెత్తుకున్నాయిపలకలు తెచ్చాయి పలుకులు దిద్దాయిమాటలకు మురిసి ముద్దయ్యాయికొన్ని భుజాలు నన్నెక్కించుకున్నాయిరంగురంగుల లోకం పట్టకంలోపారదర్శకం అయ్యింది.ఎత్తుకున్న ఈ తండ్రి… పైకి చూస్తే ధిక్కారమూకిందికి చూస్తే కారణ్యమూ వుండాలన్నాడుమట్టిని మరవొద్దన్నాడునెర్రెలిచ్చిన నేలా, పర్రెలిచ్చుకున్న బురద కాళ్లు చూపాడుభూమే కాదు లోపటి బంగారమూ మనదేనన్నాడువాటిని కాపాడేకే అడవుందిదానికి అండగా మన ముందామన్నాడుతన పక్కటెముకను విల్లుచేసియిచ్చాడు.అన్ని

చిలకమ్మా! చిలకమ్మా!చైత్ర మాసపు వెన్నెలపండునుదోచుకుపోదామని వచ్చిందెవరేఉలుకమ్మా! పలుకమ్మా! బుడి వడి నడకలబుడతన్నా ఉడతన్నారాసుకొని దాచుకున్నజనరూపకాలను దండుకుపోయినదెవరే కూతలమ్మా క్రో యిలమ్మాతెలవారు చల్లని సంధ్యలోనీరెండతొడిగిన లేమావి చిగుళ్లనుపచ్చటి చెట్టుమీదేచిదిమేసే ఆ మృగమెవరే జాజిమల్లీ ప్రేమవల్లీనిండారా దాచుకున్నపూలసుగంధాన్నిమురికి కాలువలోకివొలిపిన మూర్ధుడెవరే పట్నంపాలబడ్డ పాలపిట్టాపసుల పిలగాని వకాల్తాఅడవిలిక్కుజిట్టల కేసు కట్టలుమాయం చేసిందెవరేఎవరమ్మా? ఆ బూచొోళ్ళు డమ డమా టమ టమాటముకేసే నామాల పిట్టానీతప్పేటమూగదయ్యిందిచిర్రా, చిటికెనపుల్లాఇరిచేసిందెవరే పద్మమ్మా పద్దమ్మాజిట్రేగి చెట్లపై నువు గీసినఅమరుల చిత్రాలుదొంగిలించినదెవరే!ఎవరమ్మా ఆ బూచోళ్ళు నెత్తిన తురాయినెత్తినతురక పికిలి పిట్టానీ కలలను, కాంక్షలనుకొల్లగొట్ట వచ్చిందెవరేపూలపట్టురెక్కలనువిరివజూసిందెవరే మందార ఎరుపెరుపువెదురు జీనువాయీకాలం ముంచుకొస్తోందిఆడివంచుల నుంచిఆకురాయి తేగలవా కంసాలి పిట్టనూవడ్రంగి పిట్టనూ పిలవండేకాలం ఎట్టేడుస్తుందో యేమోఇంకమనమూ

చర్య ప్రతి చర్యజీవితం ట్రిగ్గర్ పై ఆధారం ఆకలి చర్యప్రశ్న ప్రతి చర్యతిరుగుబాటు చివరి అంకంలో ట్రిగ్గర్ నేల లో బీజం చర్యమట్టిపెళ్ళను తన్నుకుని వచ్చే మొక్క ట్రిగ్గర్ చదువు జ్ఞానంచదువుకి బతుక్కి లంకె ఉద్యోగం చర్యచర్య కప్పెట్టితేప్రతిచర్య ట్రిగ్గింగ్ విస్పోటనం లా అచ్చటో పొగ పొగ వెనకాల హేతువుహేతువు ని సాధించకట్రిగ్గర్ పై వేలెడితే హేతువు కూడా ట్రిగ్గింగ్ వైపే పచ్చని అడవిలోనిక్షేపాలు జనం సొత్తుకాదంటూ వాడొస్తేవీడూ ప్రతి చర్య వైపేగా రాజ్యంలో ప్రజాస్వామ్యంఅపహాస్యమైతేట్రిగ్గర్లు ప్రతి మెదల్లో మొలుస్తాయి తోక లేని పిట్టలుతొంభై ఆమడలెల్లిఅక్షరాన్ని బుర్రల్లో జొప్పిస్తేగుండె లోతుల్లో ట్రిగ్గింగ్ కూకటి వేళ్ళతో పెకిలించ కులం కాటికిమతం సమాధివర్గం అంతంఇదే ఆఖరి

చిటుక్కుమని గండు చీమ మామిడి ఆకు తొడిమ కొరికిన సడి ఎంత గట్టిగా వినబడిందో టేకు ఆకు మొదలుపై వాలిన గోరపిట్ట కాలి గోరు శబ్దం టిక్ టిక్ మని చెవులని తాకింది  ఇంతలోనే గాలి మోసుకొచ్చిన టకటక బూట్ల శబ్దం ఎత్తుపల్లాల మధ్య హోరుగా వినిపిస్తూ ఒక్కసారిగా బుల్లెట్ల వర్షం  మొదలైన యుద్ధం చివరాఖరుకు నెత్తుటి ముద్దల విసిరివేతతో హాహాకారాల ఆర్తనాదాలమయంగా అడవి హోరుపెట్టింది పుడమి తల్లి గర్భంలో దాగిన‌ సంపదను కాపాడుతూ ఒరిగిన ప్రాణాలు కొన్ని ఫాసిస్ట్ కార్పొరేట్‌ దొంగల ఆశలు కావలి కాసే ఆకలి కడుపుల జీతగాళ్ళ మృతదేహాలు కొన్ని  నేలపై కారిన ప్రతి రక్తపు బొట్టు ఎదురెదురు గుండెల మండే కన్నీటి చారికల గాయపడిన అమ్మతనం  పేలిన‌ ప్రతి తూటాకు కళ్ళుంటేతను వెళ్ళే దిక్కు చూపేదినోరుంటే సాక్షిగా