దీపక్ భారతి కవితలు

1.	రామరాజ్యం అంటే భయం


నాకు రామరాజ్యం అంటే భయం వేస్తుంది
ఎందుకంటే...
వాల్మీకి రామాయణం ప్రకారం 
రాముడి పాలనలోనే శంబూకుడు హత్య చేయబడ్డాడు 
సీత అవమానాలకు, బాధలకు గురైంది. 
దాసులు, శూద్రులు, ఆదివాసులు అవమానించబడ్డారు. 

గాంధీ యొక్క రామరాజ్యంలో 
శూద్రులు, దళితులు, ఆదివాసులు, మహిళలు… 
వెనుకబడిన వర్గాల్లోని అత్యంత వెనుకబడినవారు 
వెనుకబడిన వారుగానే మిగిలిపోయారు. 
అధికారం, సౌఖ్యం మాత్రం 
అగ్రవర్ణాలు, ఆధిపత్య వర్గాలకే దక్కింది.

మరి నేటి రామరాజ్యంలో?
ఇక్కడ మెజారిటీ ప్రజలు కేవలం వేధించడం మాత్రమే కాదు 
నేరుగా "బుల్డోజర్" చేయబడుతున్నారు.
మొత్తం సమాజాన్ని ద్వేషం అనే మత్తుమందుతో ముంచేస్తున్నారు.

అందుకే  రామరాజ్యం పేరుతో జరుగుతున్న ఈ "అభివృద్ధి" 
నాకు ఎంతో భయాన్ని కలిగిస్తోంది.
"జై శ్రీరామ్" నినాదాల్లో హింస, భయోత్పాతం వినిపిస్తున్నాయి. 
ప్రతి క్షణం మరో శంబూకుడు హత్య చేయబడతాడనే ఆందోళన కనిపిస్తోంది.

ఈ ఆధునిక కాలంలో 
ఏ రాజు నీడలో జీవించడం నాకు అవసరం లేదు. 
సామరస్యం, పరస్పర అవగాహన, సమానత్వంతో
శ్వాసించే ప్రజాస్వామ్య సమాజమే నాకు కావాలి.
 

2.	 జెన్-జీ (Gen-Z)


ఇది ఏ అంధభక్తుల గుంపూ కాదు, 
పిచ్చి మతోన్మాదంలో మునిగిపోయిన ద్వేషంతో నిండిన యువత కూడా కాదు.

ఇది చదువుకున్న, చైతన్యవంతమైన జన ప్రవాహం 

పాలకుల అహంకార శక్తికి భయపడటానికి కాదు 
దాన్ని సవాలు చేయడానికి వీళ్లు ముందుకు వచ్చారు
.
ఓ అహంకార ప్రభుత్వమా! గుర్తుంచుకో
ఈరోజు నువ్వు ఈ యువతను ఈడ్చి, కొట్టి, వేధించావు.

రేపు ఇదే వేధింపులకు గురైన ప్రజలు 
నీ అధికార సింహాసనం పునాదులనే కదిలిస్తారు
.