సాహిత్యం కవిత్వం

అంతే బాధలోంచి

నమ్మకం చిట్లిన చోటకన్నీటి బోట్లను కుట్టుకుంటూఆశల పడవను నడుపుతున్నాను గాయపడిన అనుభవాలలోంచికొత్త పాఠాలు నేర్చుకుంటున్నాను కొంత ప్రయాణంలోనిజాలు తేలియాడినపుడువ్యూహాలు పదును తేరాలి కాలాన్ని ఎదురీదడమంటేమార్పులను అవగతం చేసుకోవటమే దారులు ఇరుకవుతున్నప్పుడుఆలోచనలు పదునెక్కాలి ఒక్కోదానికి ఒక్కో హద్దు గీసిఅనంత విశ్వాన్ని గుండెల్లోంచి తీసిఅనేకానేకాలుగా దర్శించాలి చీమ బలం చూసికన్నులెగరేసిఆకాశాన్ని ఎత్తగలంఆకాశం పైకి ఎక్కగలం లక్ష్యం కుదుపుతున్నపుడురహ దారులు ఇట్టే చిగురిస్తాయి ఊహకు రూపం ఇవ్వడమంటేకొన్ని కన్నీటి మెట్లు ఎక్కటమే . ఇప్పుడు అంతే బాధలోంచి లేచితీరాలకి చేరిఇక సమీరాలు అందివ్వాల్సిన సందర్భంలోంచిచినుకుల్లా కురిసిన ఒక నేను .
కవిత్వం

జవాబులు  కోరడమూ నేరమే

జవాబు లేని చోటప్రశ్నే నేరమవుతుంది.తాము పుట్టి, అనాదిగా ఆశ్రయ ముంటున్న అడవుల్ని ధ్వంసం చేస్తున్నారు దేనికనీ?హద్దులు ఎరుగని తమ స్వేచ్ఛను అంతం చేస్తున్నారు ఏమిటని ?తామూ, తమ పూర్వీకులుశ్వాసించి, శోషించి,శోకించి, జీర్ణమైపోయిన మట్టినీ తమకు కాకుండా దోస్తున్నారు ఎందుకనీ ?తామూ పవిత్రంగా భావించే విశ్వాసాలు శిధిలమై పోతున్నాయి.దేనికని?వేన ఏళ్లుగా నాగరిక సమాజం చొరబడి, తమను మరింతగా లోపలికి తరుముతూ వుంటే...కలలే కాదు..కాళ్ళ కింద నేల కూడా కుదురుగా వుండడం లేదు.తమను ఏరి వేసి, ఆశలను చేరిపేస్తున్న చోట...ప్రశ్నిస్తున్న తమ బిడ్డలను మాయంచేసి, మింగివేసి, కడుపు కోతలను కానుకగా ఇస్తున్న చోట...ఎన్ని తంత్రాలు.. ఎన్ని మంత్రాలు ! వారిది కాని
కవిత్వం

వందే అని ఎలా పాడను..!?

ఈ తరం నవతరంమా తరమే యువతరంఅర్ధరాత్రి స్వాతంత్ర్యంచీకటి కోణమేఏ వెలుగు జాడ లేనినిశి రాత్రి నీడలేఅమృతం ఏడ తేనుఉత్సవం ఎలా జరపనువందేమాతరం అంటూఎలా పాడను..!? బక్క చిక్కిన బతుకులుమెతుకుల కోసం ఆరాటంఅకృత్యాల అర్ధనాదాలుఅన్నార్ధుల జాడలులేని రోజు కోసంస్వేచ్ఛకై తపిస్తున్న చోటఅమృతం ఏడ తెనుఉత్సవం ఎలా జరపనువందేమాతరం అంటూఎలా పాడను…!? ఇప్పుడు దేశ భక్తిపాదరసంలా పారుతున్నదిపౌరుల హక్కులను కాపాడాల్సిన బాధ్యత మర్చిఅణచివేత చుట్టివేతలతోకుట్రలకు దారి తీస్తుందిడెబ్భై ఏళ్ళ స్వాతంత్ర్యంలోదేశమే జైలయి తలపిస్తున్న వేలఅమృతం ఏడ తేనుఉత్సవం ఎలా జరపనువందేమాతరం అంటూఎలా పాడను…!? ఈ మట్టి మాదిఈ దేశం మాదిహద్దులు లేని ప్రపంచం మాదిసకల శ్రామిక జనం మా నేస్తంలక్ష్మణ రేఖ
సాహిత్యం కవిత్వం

ఉదయం

అర్ధరాత్రి అమాసచీకట్లో ఓ జెండా దిగిందిఓ జెండా ఎగిరింది అలసిన మేనులుఆదమరచి గాఢ నిద్ర లోఅధికార మార్పిడి చిమ్మ చీకట్లో ఏళ్ళు గడుస్తున్నాఆ అధికారం కిందికి దిగలేదుకిందోడు పైకెక్క లేదు ఊరిస్తూ ఉడికిస్తూఫలాలు అందీ అందిస్తున్నట్లునటిస్తూ అధికారం అక్కడే బహు చక్కగా రాచరికం పోలేదురాజ్యాంగం పుటల్లోనేదోబూచులాడుతుందివర్గ వైషమ్యాల సృష్ఠి లో ఆరితేరిగద్దె పై రాబందుల వికట్టహాసం సమానత్వం ఓ పగటి కలఅది తీరని దాహంపదిహేను వస్తుందివీధి వీధి న ఓ జెండారెప రెప లాడుతుందిసాయంకాలం దించబడుతుంది సూరీడు మౌనంగా కొండల మాటున దిగుతుండుఇంకెన్ని ఉదయాలు ఉదయిస్తేనిజమైన స్వరాజ్యం ఉదయిస్తుందని మథన పడుతూచాల్లే పో పో అంటూచందమామ కసిరిందివెన్నెల కురిపిస్తుందేమో
కవిత్వం

ముగింపు లేని యుద్ధం

యుద్ధంనిజంగా ముగిసిందా?యుద్ధం ముగిసిపోతే అమ్మ లేని నేను ఎక్కడున్నట్టు మరియుద్ధం ముగిసిపోతేతూటాలు పేలిన నా కన్నులలోచూపులెందుకు లేవు మరి యుద్ధం ముగిసిపోతేఊడిన నా చేతులూ కాళ్ళూఎందుకని దొరకడం లేవునాలో ఒంటరితనం ఎందుకని పోవడం లేదు యుద్ధం నిజంగా ముగిసిపోతేఅమ్మ లేదనేఈ శూన్యభావనలను ఏమంటారు?యుద్ధమిప్పుడుబాంబుల వర్షంగానోతూటాల శబ్దంగానో లేదుఅమ్మతో మాటను పంచుకోవాలనితహతహలాడిన గాత్రంలో ఉంది కన్నులలోంచి జలపాతమై జారినదుఃఖకాంతులలో ఉంది అమ్మను కోల్పోయిన పసిపిల్లాడి పొట్టలో,అమ్మ కోసం చూసే ఎదురుచూపుల్లోతాండవమాడుతుంది యుద్ధం యుద్ధమిప్పుడుగాయపడ్డ బాల్యంలో ఉందిహత్యకాబడ్డ మానవీయత మీదనర్తిస్తూ ఉందియుద్ధం ముగిసిందనే వార్త వినిఅమ్మను తలుచుకుంటూ ఏడుస్తున్నపిల్లవాడి ఎక్కిళ్ళ శబ్దాల మధ్యన వుంది యుద్ధంయుద్ధం ముగిసిందనే వార్త వినిపిల్లలను వెతకడానికి
సాహిత్యం కవిత్వం

హత్యలు కాని హత్యలు

ఇంటిమనిషిని కోల్పోయిన నొప్పిలా ఉంది సలుపు చేప ముల్లు గొంతులో దిగితేదవఖానకు పరుగెట్టొచ్చు తూట వెన్నులో దిగితేకుప్పకూలడం తప్ప దారేది తెలియకుండా జరిగినదే కావచ్చుమీ తుపాకులకు గందపు వాసన తప్పకన్నీటి వాసన తెలియదు కడుపుకోతకు గురైన ఇండ్లలోకిమనుషులుగా వెళ్ళి చూడండిగుమ్మాల్లో మనుషులకు బదులుగాదుఃఖాలు గుండెలు బాదుకుంటూఉంటాయి మీకు తెలియకుండా జరిగినదే కావచ్చుజరిగింది ఆస్తినష్టం కాదుప్రాణనష్టం కూలింది కూలీలుకుటుంబాన్ని కాపు కాసే మట్టిగోడలు సాయమందించి చేతులు దులుపుకున్నాకొన్ని ప్రేమలబాకీ ఎవరు తీరుస్తారు కలచివేసే వార్త ఈ రోజు వరకేఅన్ని సర్దుకపోతాయిప్రజలూ మరచిపోతారు రాని తండ్రి కొరకు ...ఓ బిడ్డ ఇంకా తలుపు వద్దబొమ్మను నిద్రపుచ్చుతూ ఎదురుచూస్తోంది ఏ షా దిగివస్తాడుబిడ్డను
సాహిత్యం కవిత్వం

అత‌ను పాల‌పుంత‌

తెల్వకుండానే  పుట్టుక పొలిమేరల్లో చుట్టుకున్న  నాగుపామును ఒల్చేసి చావుదాకా రక్తమాంసల సైద్ధాంతిక నిర్మాణమై చిగుళ్లువేసి వర్గపోరాటమై వెల్గుజిమ్మిన ఒక నూతన మానవుడు ఎర్రదండై అడవి మెడలో ఒదిగి పోయాడు ఒక యుద్ధం లోంచి ఆవిరి లా ఎగిరి వచ్చి బీడుపడిన నేలను జనసంద్రం చేసిన శాంతి మేఘము భూమి యుద్ధ కేంద్ర మైనంత కాలం వొక వాస్తవికత మూసుకున్న తలుపుల మీద చర్చలు నాటిపోయాడు వొక ఆధిపత్య రక్త పాతాన్ని దొర్లించిన సాయుధ విశాల ప్రవాహం లో వాగులు వంకలు పిల్లకాల్వలు  యుద్ధవ్యాపనమౌతున్న అడవి మైదానానికి తుపాకులవంతెనతడు మట్టి మనిషిని కౌగిలించుకొని కాలం ఈ పిడికెడు మట్టే ఉద్యమాలపుట్ట
కవిత్వం

గాజా కవితలు రెండు

ఒకటి: లోహ సందర్భం నిర్భయత్వానికి చాలా సార్లు తోడు దొరకదు! భీరువులు జనాభాగా నిండిపోయిన ప్రపంచం కదా! దాహం వేసినప్పుడు దాహమే తోడు ఆకలేసినప్పుడు ఆకలే దోస్తు పక్క మీద కళ్ళ నుంచి దొర్లిన కలత కలలా "హింస" మీద పడి రక్కడానికి ఎప్పుడూ సిధ్ధంగా ఉంటుంది డ్రోన్లు నెత్తి మీద ఆడుతున్నపుడు బాంబుల కంట్లో కన్ను పెట్టి చూస్తూ ప్రాణాన్ని ఉగ్గబట్టుకోవాలి పక్కన పడి విచ్చుకునే అగ్నిదాహానికి ఆహుతైపోకుండా కాపాడుకోవాలి ఆయుష్షుకీ, మృత్యువుకీ మధ్య గీతలన్నీ కరిగిపోయిన కాలపు సందిగ్ధత లో స్పష్టమైన చూపుతో ముందుకెళ్ళాలి దుమ్మూ - ధూళీ, పొగను పీలుస్తున్న గాలి ఊపిరితిత్తులను శుభ్ర
కవిత్వం

వధ్య శిల

వధ్యశిల రజతోత్సవమ్మటబంధిఖానలు ప్రజల సొమ్మటన్యాయమే వర్థిల్లుతుందటనాయకుల ఆరాధనాలట పూలుగోయర తమ్ముడామాల గట్టవె చెల్లెలా కొత్త సంకెళ్లేమిలేవటతెల్లదొరలను దించినారటదేశ దేశములోన భారతిబిచ్చమెత్తుట మాన్పినారట గర్వపడరా తమ్ముడాపరవశింపవె చెల్లెలా ఆనకట్టలు కట్టినారటభూమి పేదలకిచ్చినారటఆకలెత్తిన ఆయుధాలనుఅణచి మేల్‌ సమకూర్చినారటభయములేదుర తమ్ముడాశీలవతివే చెల్లెలాగ్రామ పంచాయతులు పెట్టిపేదలకు నిధి పంచినారటపల్లె నుండీ ఢల్లిదాకాసోషలిజమే పారుతుందట వంతపాడర తమ్ముడాగొంతుకలపవె చెల్లెలా పదవికయినా కొలువుకయినాతెలివి ఒక్కటె గీటురాయటకులమతాలను చంపినారటరామరాజ్యము తెచ్చినారటఅందుకొనరా తమ్ముడాఆడిపాడవె చెల్లెలా అధిక ధరలను ఆపినారటదోచువారికి జైలు శిక్షటదేవళమ్ములు నిలిపినారటముక్తి మార్గం చూపినారటపూజ సలపర తమ్ముడాపున్నె మొచ్చునె చెల్లెలా ప్రణాళికల పరిమళాలటప్రతి గృహానికి ప్రాకినాయటనిరుద్యోగమ పొమ్ము పొమ్మనికొత్తగొంతుక విప్పుతారట సహన ముంచర తమ్ముడాఆలకించవె చెల్లెలా ఎవరి ప్రాణము
సాహిత్యం కవిత్వం

దండాలు స్వామి

దక్షిణాన పుట్టినవివిక్త కొండల్లో ఏపుగా పెరిగినరాక్ ఫోర్ట్ ఒరిగిపోయిన చెట్టంత మనిషికన్నీళ్ళతో కావేరి నిండిపోయింది చదివిన వేదాంత శాస్త్రంగొల్లుమని ప్రవచనాలను వెదజల్లుతుంది సామాజిక శాస్త్రం ఫిలిప్పీన్స్ నేర్పితేఝార్ఖండ్ క్షేత్రమయ్యింది వనాంచల్ ప్రతి మొక్కవంగి సలాం చేస్తుంది గజరాజులు గజగజ వణుకుతున్నాయిఅండగా నిలిచిన స్వామి లేడని తాను ముందుండి వేసిన ప్రతి అడుగుఆదివాసీ బతుకుల వెలుగు నింప ప్రయత్నం హక్కులకై సంధించిన ప్రశ్నలేతన చావుకి కారణమౌతుంటేపుటల్లోని రాజ్యాంగ ప్రతులుపటపట రాల్చాయి చుక్కలు వణుకుతున్న చేతులుతాగలేని నీరు ఒలుకుతుంటేఓ స్ట్రా ఇవ్వమన్నా ఇవ్వలేని న్యాయం పండు ముదుసలిపార్కిన్సన్ తో జైలు హాస్పిటల్లో..అయినా ఆఖరి శ్వాస దాకాచెద‌ర‌ని ఆదివాసీ స్వ‌ప్నంఅమరుడా! దండం!!