కవిత్వం

ఏ బాటసారికి తెలుసు, తను నడిచే దారుల్లో అణచబడ్డ రాళ్లకథ!! ఏ పువ్వులు తీర్చేను, తను వికసించే సాయంలో దాయబడిన వేర్ల కల!! నేలైనా అడిగిందా, తనకు రంగులద్దే రైతు వ్యధని!! పంటకు తెలుసో లేదో, చినుకు రుణం తీర్చలేనిదని!! దీపాలు ఒప్పుకోగలవా, చమురు మింగి బ్రతికామని.. కన్నీరు చెప్పగలదా, తన పుట్టుక కారణాన్ని.. అక్షరాలు రాయగలవా, యదనలుముకున్న మౌనాన్ని.. మనిషి నగ్నంగా తిరగగలడా తన ముసుగులన్ని వదిలేసి!!

దేశమంతా నెత్తురు వాసనఆ మూల, ఈ మూలదేశం నలుమూలలఏ మూల చూసినరక్తపు మరకలేనెత్తురు వాసనే. ఎనిమిదేళ్లుగా దేశంపైతోడేళ్ల మందమూకుమ్మడి దాడి,మతం పేరుతోకులం పేరుతోకూర పేరుతోనీళ్ల పేరుతోకత్తులు నెత్తుర్లుపారుస్తున్నాయి. గర్భాన్ని చీల్చిపిండాలను పొడిచినశూలంఢిల్లీ పీఠంపైరాజై కూసింది.రాజ్యంలో రక్తం వాసనమేఘంలా ముసురుకుంది.

ఎందుకో?కార్పోరేట్లకుబహుళ జాతులకుశూలల సూపులకునల్ల కలువలే నచ్చుతయి వాళ్ళు ఏం మేలు చేయాలనుకొన్నా ?తోలునే తొలకరిని చేస్తరునల్లని ముఖం మీదతెల్లని మల్లెలు ఆరబోసినట్టునింగి మంగుళం మీదమక్క పాలాలు ఏంచినట్టువాళ్ళ నవ్వుల పువ్వుల కోసమేపూనికతోని దీక్ష పట్టినట్టుఇది ప్రపంచ పెద్దలుపేదరికం మీద విసిరినపరిహాసపుటస్త్రం అనిపరిపరి విధాల పరితపించినాకాలే కడుపు సాలు దున్నదనీమాడే ఎండ నీడ కోరుతదనీమర్మం తెలిసిన వారికిమనసున పట్టింది.నూకలు పెడతా మేకలు కాస్తావా?అన్నడొకడువివక్షల విలువల ధర్మానికివిలుకాన్నై కావలుంటానన్నడింకొకడు.నోరును అదుపులో వెట్టుకొనిపోరును పొరక పొరక చేసివిలాసాల వినువీధుల్లోకులాసాల కుటిల నీతుల్లోకుర్చీలు ఎక్కినంకకుత్తుకలను కోసేకత్తులైతరుకోరుకున్న కుదురుకుంగుతుందంటేనోటికి పడ్డ తాళాలు ఊడితైతక్కలాడుతయిఏరి ఏరి కొన్ని అన్యాయాల మీదనేకోరి కోరి ఆయుధాలు ఎక్కుపెడుతరుఅవసరం తీరినంక ఆయుధాలు

ఊరుకి చెందిన వాడినాతల్లివేర్లు తెంపుకు వచ్చిన వాడినాఊరు వదిలి వేరైపోయిన వాడినానిలువునా నీరైపోయిన వాడినాఅయినోళ్ళకి చెందిన వాడినాపలునోళ్ళకు జంకిన వాడినాఎవరిని ?నేను ఎవరికి చెందిన వాడిని ?చేతులు రెండూచాచిన వాడిని కదా..చూపంతా వచ్చిన దారిన పరచిన వాడిని కదా..నివశించే నేలకితలని తాటించేవాడిని కదా..ఎక్కడైనా ఒక బొట్టు ప్రేమ కోసంభిక్ష పట్టినవాడిని కదా..భుజాన బరువుతోబతుకు భ్రమణ గీతం పాడేవాడిని కదా..మరి, నేను ఎవరిని ?సూరీడికి చెందిన వాడినాచుర్రుమనే ఎండకు చెందిన వాడినాచంద్రునికి చెందిన వాడినాచల్లని వెన్నెలకు చెందిన వాడినాకడలికి చెందిన వాడినావిరిగి లేచే కెరటానికి చెందిన వాడినాఅడివికి చెందిన వాడినాగాయానికి పూసే ఆకు పసరుకి చెందిన వాడినానగరానికి చెందిన వాడినానగుబాటుకు

జోలెకుఅటు అతడుఇటు నేను.. మా ఇద్దరి మధ్యజోలె పెరు ఆకలి.. అల్యూమినియం బిళ్ళ కోసంఇద్దరిని దేహీ అంటూ అడిగిందిదేశ భవిష్యత్తు.. జోలెకు అటువైపు వ్యక్తి..ప్రభువు దుఃఖంతో నిండినదరిత్రి మీదికి వస్తున్నాడని చెప్పాడు..ఇటు వైపు నేను..వస్తే ఛిద్రమైతూమనమద్యున్నా ఈ దేశ భవిష్యత్ తో మాట్లాడే ధైర్యం చెయ్యమన్నాను.. రాం, రహీం,జీసస్ఎవరచ్చిన అంగట్లోఅర్థకలితో,ఆర్తితో పోటీపడుతున్నభవిష్యత్ భారతవనిని పలకరిస్తారా..?అంతటి ధైర్యం చేస్తారా..? (కరీంనగర్ బస్ స్టాండ్ లో జోలెతో ఉన్న చిన్నారితో ఎదురైనా సంఘటన పై)21/01/2022

నా జ్ఞాపకాలునీ రెక్కలునీ రెక్కలునా జ్ఞాపకాలు ఎగరు సీతాకోకనింగి అందేదాకా ఎంత సున్నితంగాతాకుతాయో కదా నీ రెక్కలుగాలిని నీ రెక్కల కుంచెతోగాలి కాన్వాస్ మీదఎన్ని వర్ణచిత్రాలు వర్షిస్తావో కదా రుతువుల మోములన్నీమోహపు వీణలౌతాయి కవితలేవో నేను అల్లడానికికుట్ర పన్నుతాయి నీ రెక్కలు కదిలినప్పుడంతానాలో స్ళేఛ్ఛా కాంక్ష పురి విప్పిన నెమలి అవుతుందిఅరణ్యం పై పరుచుకునే కెంజాయరంగౌతుంది అపుడునా ఏకాంతాన్నీ,నా భావాలనూనీ భుజాలు నొప్పెట్టెలా  మోస్తావు నా ఊహల స్పర్శతోనీ రెక్కలు పులికిస్తాయోనీ రెక్కల స్పర్ళతో నా ఊహలు అలలై కదులుతాయో తెలియదు కానీ నీ రెక్కలు కదిలేప్పుడంతానేనూ కదులుతానునా గుండెకొక లయ ఉన్నట్టనిపిస్తూనాకు నేను కొత్త కావ్యాన్నై పరిచయమౌతాను

ఆకలికి పుట్టిన మొదటి బిడ్డ తానువెన్నెల వాకిట్లో పెరిగిన తులసి మొక్క తానుచెదిరిపోయే అడుగులకు గమ్యాన్ని చూపించేఅరుణతార తానుతూటాలను తాకిన దేహాన్ని కౌగిలించుకున్న అందమైన ప్రకృతి తాను ఎర్రమందరాలను కొప్పున చుట్టుకుని ఎడమ చేతితో కొడవలి సరిపించుకునిరాజ్యంలోని కలుపు మొక్కలను పికేయ్యడానికై బయలుదేరిన వ్యవసాయ కూలీ తానుతానే పుట్టిందితానే పెరిగింది తానే యుద్ధం చేసిందితానే గెలిచింది తానే మరణించింది మళ్ళీతానే పొద్దై పొడిచింది.

పొగమంచు కౌగిలిలో ఈ రోజు తెలవారింది.నేల తన దేహాన్ని చలిపూలతో సింగారించుకుంది. నెగళ్ళ వేడిలో లోకం సెదదీరుతోంది మనసుని మంచుగడ్డలా మార్చేసినఈ శీతాకాల వేళనా రెప్పల మీద వెచ్చటి పెదవుల బరువునిమోపిపోయావుదేహం పులకరింతల పూల తపనల పలవరింతలలోచలించిపోయింది రేపన్నదొకటి నా ఆయుష్షులోకి దిగిఉంటేనేనేం కోరుకోవాలి? తల్లి ఒడిలాంటి వెచ్చదనం తెలిసిననీ ముద్దూనీ ఆలింగనం తప్పనీతో ఏకాంతంలో నడిచే కొన్ని అడుగులు తప్ప భయపడకు ప్రియామన అడుగులు పడే  దారిలో నీకై పూలూనాకై ముళ్ళూ ఉంచబడ్డాయిగాయాలనే పూలని నమ్మే నాకుపూలు కూడా గాయం చేయగల సున్నితమైన ప్రియురాలుండడం గొప్ప బహుమానం కదూ? కాదనే అనుకుందాం కాసేపు ఎడారి లాంటి నా