కవిత్వం

ఎన్నికల రుతువు మొదలైన వేళ నుండీ అరుస్తూనే వున్నారు ఈ నేలని ప్రశ్నలకు తావు లేకుండా చేస్తామనినీకూ నాకూ అక్కరలేకుండా పోయిన సహజ సంపదకువాళ్ళు భరోసాగా నిలబడిపోరాడుతున్నారుయుద్ధానికి రంగూ రుచీ వాసనా ఏమీ వుండవు కానీ తుపాకి వున్న చేయి ఎవరిదన్నదే ప్రశ్న కదాఅబుజ్ మడ్ నెత్తుటి వసంతంతో ఈ నేలకు హామీగా మిగిలి వున్నదివాడు నవ్వుతూ ఉన్నాడంటేనీ కడుపులో చిచ్చు పెడుతున్నాడనే కానీ నీ నా చూపు ఇప్పుడుబ్యాలెట్ కాగితం పైనే వేలాడుతోంది జీవితం యుధ్ధమయిన వాళ్ళకిసత్యమేదో నిత్యమూ కనుల ముందు బుల్లెట్ లా దూసుకు వస్తూనే వుందినేలను ముద్దాడిన వారి పెదవి చివరి నెత్తుటి బొట్టు

దిగులు పడకు నేస్తంవర్గ పోరాటాల చరిత్ర మనది.రేపటి సూర్యోదయం కోసం త్యాగం అనివార్యమైనది.తూర్పు పవనానాలువికసిస్తున్నాయి.అక్రమ చట్టాలతోమతాల మరణహోమం జరుగుతున్నది.బూటకపు ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలకుళ్లును కడుగుదం.రండి నేస్తం…త్యాగం బాటలో చిందిన రక్తంను విత్తనాలుగా చల్లుదాం.నేల రాలిన చోటపువ్వులు వికసిస్తున్నయ్.కష్టాలు కన్నీళ్లు లేనిసమాజం కోసం కవాత్ చేద్దం..రేపటి వసంతం కోసంకదలి రండి .మరో వసంత మేఘమై కురస్తాం…..

తొలిచూరుతల్లి పొత్తిళ్ళలోబిడ్డలా ఉంది వెన్నెల బిడ్డ కోసం తల్లి వేసేఊయలలా ఉంది పాలపుంత బడి విడిచాకకేరింతలు కొడుతూబయటికొచ్చే పిల్లల్లా ఉన్నాయిచుక్కలు బుజ్జాయినిబజ్జోబెట్టటానికితల్లి పాడే జోల పాటలాఉంది మంద్ర గాలి హాయి అంతా ఇక్కడే ఉంది అన్నట్టుఅమ్మ ఒడిలో నిదురబోయినచంటి బిడ్డ మోములా ఉందినింగి పురిటి నొప్పుల బాధనుదిగమింగుతూగట్టిగా కళ్ళు మూసుకుని ఊపిరి బిగబట్టినగర్భిణిలా ఉంది రేయి ప్రచండ కాంతి తో పుట్టేసూర్యుడు ని ప్రపంచానికి హామిపడుతున్నట్టుందిపెను చీకటి...

కొలంబస్కు వ్యతిరేకంగాకొలంబియా యూనివర్సిటీ విద్యార్థి లోకం గొంతెత్తిందివియత్నామ్ సంఫీుభావాన్ని తలపిస్తూఅమెరికా విశ్వవిద్యాలయాల్లోపాలస్తీనియన్ల సంఫీుభావ పోరాటం... ... ...అధ్యాపకుడు కులపతి అయితేపాఠాలు చర్చించడు పాలకుడవుతాడువిద్యార్థులతో కలసినడువడుపోలీసులను పిలుస్తాడులాఠీ చెప్పే పాఠం ఎప్పుడూ అగ్ని పర్వతం నుంచి లావాను నిద్రలేపుతుందితూటా చెప్పే పాఠం ఎప్పుడూతుఫానయి ఎగుస్తుంది... ... ...కొలంబస్ వారసులయిన విద్యార్థులేఆక్రమణ సిలబస్ను ప్రశ్నించారుపోరాట స్వరానికి అండగా నిలిచారునలుపు పసుపు తెలుపుఅన్ని రంగులూ క్యాంపస్లలో సంఫీుభావ రంగులై జ్వలించాయి... ... ...ఇజ్రాయిల్ ఆక్రమణ యుద్ధానికిఅమెరికా ఆయుధాలు సరఫరా చేయొచ్చుకానీగాజాలో శాంతి కోసంక్యాంపస్ను చేతుల్లోకి తీసుకోవద్దంటుందివిద్యార్థులను అధ్యాపకులనుడెమోక్రటిక్ ప్రభుత్వం... ... ...చదువంటే పోరాటమనే రాడికల్ రోజులు గుర్తుకొస్తున్నాయిచదువంటే ఆజాదీ అనే జెఎన్యు పునశ్చరణ

నేను ఎవరినంటేపుట్టుకతో ప్రమేయం లేనివాడినిమరణంతోనూ ప్రమేయం ఉండీ లేనివాడినిమధ్యకాలంలో నేను,నేనే! గత నా మానవసారాన్ని అకళింపు చేసుకుంటున్నవాడినిగతం వర్తమానంలోకి ఎగబాకిన వైనాన్ని అధ్యయనంచేస్తున్నవాడినివర్తమానం భవిష్యత్‌లోకి పురోగమించే గతిశీలతనువిశ్వసించినవాడిని అందుకే నేనుచరిత్ర పురోగమిస్తుందని నమ్మినవాడినిఆ చరిత్ర పురోగమనంలో భాగమైనవాడినిచరిత్రను నడిపించే చోదకశక్తిని ఇక ఇప్పుడునేను ఎవరినంటే,నేను కమ్యూనిస్టును - విప్లవ కమ్యూనిస్టును.

కళ్ళలో ఒక నది ఒక చెట్టు ప్రవహించే కాలం ముడిపడుతుంటాయి  లోపలి మనిషి ఒక్క సారి బహిర్గత మౌతుంటాడు అంతర్ధానమౌతున్న  విలువల ముందు జీవితాలు అనేక రూపాల్లో రాలుతున్నా కడగబడుతున్న క్షణాల్లో ఇంకో పార్శ్వంగా దివ్య రేఖలు అద్దుతుంటాయి  చెదిరిపోని  ఊహలు గూళ్ళను నిర్మిస్తాయి  అల్లుకున్న తపనలు చిగురులు తొడుక్కుంటాయి  ఒక దాహం నది తీర్చినట్లు ఒక ఎండని చెట్టు ఆపినట్లు కాలం దొంతరల్లో ఒక ప్రయత్నం ఎన్నో కాంతుల్ని విసురుతుంది  శ్రమ ఉదయించడం లో విజయాలు తడుతుంటాయి అక్షరాల కాంతి లో ఇలా రేపటి స్వప్నాలని నిర్మించుకుంటూ .. అడవి పూల సౌందర్యాన్ని పారే నదీ ప్రవాహాల్ని

నన్ను పదేపదే వెంటాడుతున్నఒక అస్పష్ట పీడ కల-పోయినవారం కూడా ఇలాంటి కలేమొన్నగాక అటుమొన్న కూడా ఇలాగేనిన్నమాత్రం కొంత స్పష్టంగానే-అలౌకిక వ్యవస్థను నిలదీసి ప్రశ్నిస్తున్నందుకుబొమ్మ ముసలి ఒకటి నా కాలును నోటకరిచినడి సముద్రంలోకి లాక్కుపోయితెలియాడుతున్న రాళ్ళవంతెనపై విల్లును నిలువుగా పట్టుకున్ననామాలమనిషిని, తన బృందాన్ని చూపించినన్ను వాళ్ళకి సాగిలపడమని ఆదేశిస్తున్నట్టు-యాభైయ్యారు అంగుళాల ఛాతీతోకపట విశ్వగురువొకాయనమేధాజీవులందరినీ ఒకచోట చేర్చిఈ నేలను సస్యశ్యామలం చేస్తున్న జీవనదులన్నిటినీ తనలోకే ప్రవహించేట్లుగాప్రణాళికలు సిద్ధం చేయమనిఆదేశిస్తున్నట్లు-‘అదెలా సాధ్యం!జీవనదులు పంటచేలల్లోకి ప్రవహించాలి గానినీలోకి ప్రవహింపజేయడంకుదరదు గాక కుదరదు’ అనాలి అని అనుకుంటున్నఒక బుద్ధిజీవి మనసులోని మాటపెదవి దాటకుండానేప్రభుభక్తులు ఎట్లా పసిగట్టారోగానిఅతడి మెదడులోనిఆలోచనా తరంగాలను ఏ.ఐ. తో నిర్వీర్యం చేసినట్లు-అనేకమంది శంభూకులు,అనేకమంది

ఏమిటో..అంతా విచిత్రంగా ఉంది కదూ ఎక్కడో నిశీధి చీకట్లను అలుముకొనికూర్చున్న నేనుఈ వసంతానికో వాన చినుకు నయ్యానంటేనీకు నమ్మాలని లేదు కదూ అయినా నాకు తెలుసు..నీకు ప్రశ్నంటే నచ్చదని అసత్యాన్ని ఆలింగనం చేసుకున్నఅన్యాయానికి అత్మీయుడవు నీవుఅహంకారపు అధిపతివి నీవు మరి నీకు నిజాలు చెప్పేవారంటేనిజాన్నిపాడేవారంటేనిజం కోసం పోరేవారంటేనీకు ఎలా గిట్టుతుంది మది నిండా మతాన్నిమతి నిండా పెట్టుబడిని పెట్టుకున్నప్రేతాత్మవి నీవు నీకు స్వేచ్ఛ కోసం వేసే అడుగులంటే భయంనీ భయమే నా ఆయుధంఅదే నా తుపాకీనా తుపాకీకి మనసుందిప్రపంచ ప్రేమకు నా తుపాకే చిహ్నం.