కవిత్వం

వరి

నా నేల రకం నాకెరుక పదును చూసి విత్తడం నా జ్ఞానం చిన్న మళ్ళుగా  చేసుకోవటం నా అనుభవం నా నేల నా ఇష్టం నా విత్తనం  నా నేలలో నిరుడు పండిందే మోట కొట్టిన నాటి నుండే వరి నా నేలన సుఖం మేమెరుగం నా ఎడ్లూ ఎరుగవు నా తిండికి నేను వాటి మేతకు అవి కష్ట పడటం అలవాటు నీళ్ళు పట్టి తొక్కి తొక్కి దున్ని దున్ని మట్టంతా మెత్తగా బురదగా చేయటమంటే ప్రతిభ కాదా! మడంతా చదును పెద్ద చెక్కను గుంజే నాఎడ్ల సత్తువ గట్ల మీది చెట్ల ఆకులు బురదలో తొక్కే
సాహిత్యం కవిత్వం

ఇక్కడి నీడలు నీడల్లా వుండవు

మా దేహపు నీడలోనూమా ఊపిరిపాట వినిపిస్తుంది మా హృదయంలో కదలాడుతున్న ఘర్షణమా కడుపులోకి ఎలా దూకిందోమా దేహపు నీడలోనూ కనిపిస్తుంది స్థూపాల నీడలన్నీ కలగలిసినేలపై హృదయాలపై నదిలా పారుతుంటాయిమా దేహపు నీడలోనూఅదే త్యాగాల రంగు దట్టమైన చీకటిలోనూనిద్ర పట్టని రాత్రిలోనూనేలపై పడుకున్నప్పుడు మా నీడలు మాకు కనిపిస్తాయిమా నీడలు మా కింద నుండి పారుతుంటాయిగుండెలు పగిలిఅచ్చం మాలాగే నిర్జీవంగా పడివున్నమరికొందరి అమ్మలను వారి నీడలను హత్తుకోటానికిమా నీడలు పారటం నేర్చుకున్నాయి చిమ్మ చీకటిలోనూమా నీడలన్నీ సజీవమేనీడల్లో నిండివున్న మా ఎర్రటి రక్తమంతా సజీవమే మా త్యాగాల రంగులో మెరుస్తున్న చిక్కటి నీడలుపిడికిళ్లుగా మారుతుంటాయిపిడికిళ్లుగా పాడుతుంటాయి ఎర్రగా మెరుస్తున్నయ్ చూడండిఇక్కడి
సాహిత్యం కవిత్వం

పరాకాష్ట

చేతులకు సంకెళ్ళువేసినరాతను గీతనుఆపలేవుకాల్లకు సంకెళ్ళువేసినమా ఆటను అడ్డుకోలేవునోటికి సంకెళ్ళువేసినపాటను మాటనుప్రశ్నను ఆపలేవుఅక్షరం పై ఆంక్షలుశబ్ధం పై నిషేదంకదిలిక పై నిర్భందంమెదలిక పై నిఘాఅప్రకటిత చీకటిపాలనకు పరాకాష్టఇక మౌనం మండాల్సిందేశబ్ధం విస్ఫోటం చెందాల్సిందే
కవిత్వం

భాష

వాళ్ల భాష ఏమిటో మనకు అర్థం కాదు తలలు విదిలిస్తూ చేతులు తిప్పుతూ కళ్ళలో నిప్పులు కురిపిస్తూ ఎదలు గుద్దుకుంటూ దుమ్ము కొట్టుకుపోయిన దేహాల్తో వాళ్ళు ఏమంటున్నారో తెలువదు. చిన్నపిల్లలు సైతం చేతుల జెండాలు పట్టుకుని సైనికులకు ఎదురేగి ఏమంటున్నారో తెలియదు శిథిలాల మధ్య నిలిచి ఒరిగిపోయిన సీకుకు తన జెండానుగట్టి ఆ తల్లి ఏమని నినదిస్తున్నదో తెలియదు.. * మొరాకో ,ఈజిప్ట్ , జోర్డాన్ కెనడా, బ్రిటన్ మలేషియాల్లో వీధులు జన సంద్రాలై పోటెత్తుతున్నాయి . రాళ్లకు రాపిడైనట్లు సముద్రం ఘోషించినట్లు గుండెను డప్పు చేసి మంటలతో మాట్లాడించే వాళ్ళ భాషకు అర్థ మేమిటో తెలువదు అయితేనేం
కవిత్వం

పిల్లల దేశం

పిల్లలు దయాత్ములు ఎవరినైనా దేనిదైనా ఇట్టే క్షమించడం వాళ్లకి వెన్నతో పెట్టిన విద్య ✤ పిల్లలు తప్ప ఇంకెవరు అల్లరి చేస్తారని వొక తల్లి నాకు సుద్దులు చెప్పింది ✤ పిల్లలతో ప్రయాణం చేయడమంటే పూలతో పక్షులతో కలిసి నడవడమే ✤ ఉమ్మెత్తపూలువంటి పిల్లలు ఈ పూట తరగతిగదిలోకి లేలేత కాడలతో వొచ్చారు ✤ పిల్లలు నక్షత్రాలు పగలూ రాత్రి వెంటాడుతూ నన్నూ కాస్తా వెలిగిస్తున్నారు ✤ పిల్లలు నవ్వితేనే భూమి నాలుగుకాలాలు బతుకుతుంది ✤ ఒక మహావృక్షం కింద పిల్లలంతా చేరిన తర్వాతే మహావృక్షం మహావృక్షంగా ఎదిగిందని నానుడి ✤ పూలగౌనుపిల్ల సీతాకోకచిలుకలతో ఆడుకుంటుంది ✤ నీడలు
కవిత్వం

ఏమి మాట్లాడగలను వీటి గురించి

అక్కడ యుద్ధాలు రక్తపు ఎరులైపారుతున్నాయి కూలిన నిర్మాణాలమధ్య నలిగిన పసిహృదయాలసంగతి నేను రాయలేను..బాంబుల శబ్దంలో కలిసిపోయినఆర్తనాదాల గురించి ఏం చెప్పమంటావ్?అల్లారు ముద్దుగా ఆటలాడే బిడ్డలుశవాలుగా స్మశానానికి సాగనంపుతుంటే నేనేం మాట్లాడగలనుఅక్కడ శ్వాసలు ఆగిపోయాయిప్రాణాలు వాయువులో కలిసిపోయాయిఇప్పుడు బిడ్డలు అమ్మేదని అడిగితేసమాధానం ఎవరు చెప్పాలి నాన్నెక్కడ అని అడిగితే సమాధానంఏమని చెప్పాలిఅక్కడ గాయాలు లేకుండాబయటపడిన వారెవరులేరు హృదయానికో, శరీరానికో తుపాకీ తూట్లు దిగుతూనే ఉన్నాయి.
సాహిత్యం కవిత్వం

లైబైసన్

అదొక ఓక్ చెట్టుశాఖోపశాఖలుగా విస్తరించిఊడలు దిగి రారాజుగావిర్రవీగుతుంది చిన్న చిన్న మొక్కలనుఎదగనీయదుఎదుగుతున్న మొక్కల చిదుము అచ్చట రెండు పూల మొక్కలురెండూ చేదోడు వాదోడుగారాబిన్ జారవిడచిన సైక్లామెన్ గింజలతో మొక్కలెదిగినా వాసన వ్యాప్తి లేదునేల మొక్క కాదది వలస మొక్క అదిఫుక్క్వా మొక్కల కంటే తక్కువేేదీన్ని పుట్టుక ఇక్కడే మరణమూ ఇక్కడేతన జాతి బీజాలు పదిలం ఈ నేలలో ఐనా సైక్లామెన్ సాగు కి ఎక్కువ చోటుఫుక్క్వా సాగుకి తక్కువ చోటుఓక్ చలువేతన నేలలో తానే పరాయై అస్తిత్వంకోసంభూపొరల్లో తండ్లాట ఓక్ఒక దాన్ని చంపి మరొక దాన్ని బతికించే యత్నం సైక్లామెన్ ని మచ్చిక చేసుకునిఫుక్క్వా సువాసనను కట్టడి చేేయనిరంతర
కవిత్వం

త్యాగాల కల్పవల్లి

నువ్వు పుట్టి పురుడోసుకున్నవో లేదో కానీ ఏ అవ్వ బొడ్డు పేగు కోసి పేరు పెట్టిందో నీవు నిజంగానే పేదల ఇంటి గుమ్మాల రంగవల్లి వయ్యి నిలిచావు..!ఏ అసుర సంధ్యా తీరానా నువ్వు అడుగులు నేర్చావో కానీ అవి ఆకలి కడుపుల అన్నార్థుల జాడలు వెతక పయనమయ్యాయిఏ ఇంటి కడుపు పంటవయి పండావో కానీ కడుకు జనలను సోపతయ్యావు పల్లెలో అక్షరాలు దిద్దిన నీ చేతి మునివేళ్ళు పట్టణం బాటలో పయనించి విశ్వవిద్యాలయాలో మొగ్గతొడిగిన పొలిటికల్ కమీసార్ వయ్యావు బిగి పిడికిలి జెండా పిలుపులో నువ్వు సాగిన ఆ కల్లోల ప్రాంతపు అరాచకాలను చూసి చలించిన నీ మనస్సు
కవిత్వం

కొత్తగా నిర్మించుకున్న నేను

రాతన్నాక అప్పుడప్పుడులోకాన్ని నగ్నపరచి రాయాలనగ్నంగా విన్న దాన్ని వాస్తవీకరించాల్ననలిగిన దేహాల్నిమాటల్ని గాకసరికొత్త వాక్యం పుట్టించాల్నకోపమొస్తే కొవ్వొత్తిలా కరిగిఅగ్నిలా వెలుగొందాల్న నిప్పులు చిమ్మాల్న చపాతిముద్దలా పిసకబడ్డ కోమల జీవితాలను వర్ణించాల్న నీవొకకొత్త వాక్యాన్ని నిర్మించావంటేనువ్వొక నూతన రూపం ధరించాల్సిందే మట్టి పిసికినప్పుడల్లా నూతన రూపంధరించలేదా..?మనిషి మనిషి కానప్పుడు మట్టే కదా.!నీచేతిలో ఎదిగినాక్షరాలుకూసింతమందికైనా గొడుగుపట్టాలసెగలుగక్కే డ్రైనోసర్ల నుంచి పీడుతుల్ని రాసిన పదాల ధైర్యంతో వారిచుట్టూరాఒక్కొక్క ముళ్ళకంచయి వలయాన్ని చుట్టాల్నఅధికార మొత్తు మేఘాల్నిపదాల ఉరుముల్తో కిందాకి దించాల్నా.ఒక్కొక్క పాదంలో నువ్వొక కొత్తప్రాణిలాజన్మించాలా.పదాల్లో జీవించాలాపదాల్ని జీవింపచేయాలతొలకరి జల్లుల తాకిడికి విత్తు వికసించినట్లుపాఠకునిలోభిన్నత్వాన్ని విసర్జించి ఏకత్వాన్ని బోధించాల్నా.కవిత్వమంటే అంతరాల్లో మధించి మధనపర్వతం నుండొప్పోంగే లావానే కదాకవి
సాహిత్యం కవిత్వం

ఏది ప్రజాస్వామ్యం

శవాలపైన భవంతులు కట్టిబంగారు పళ్ళెంలోపంచభక్ష్య పరమాన్నాలు తినేదొరలుగల్ల దేశంలోఏది ప్రజాస్వామ్యం రెడ్ కార్పెట్ వేసికుక్కల్ని పిలిచితల్లి దేహాన్నిముక్కలుగ నరికివిందునేర్పరిచేగుంట నక్కలున్నఈ రామ రాజ్యంలోఏది ప్రజాస్వామ్యం సైన్సును సాగిలబడేసినాన్ సైన్స్నునాన్సెన్స్లచేతుల బెట్టిననపుంసకులెలేఈ దేశంలోఏది ప్రజాస్వామ్యం ప్రశ్నించేప్రజాస్వామ్యంఅని చెప్పిఉపా చట్టాలు బెట్టిఅండా సెల్లులోజీవితాలనుఅంధకారంచేస్తున్న ఈ దేశంలోఏది ప్రజాస్వామ్యం మూడత్వంమురుగు నీటిలోదైవత్వందయా దక్షిన్యాలతోఉపొంగుతూ ప్రవహిస్తున్నశవాల కాల్వలున్నఈ దేశంలోఏది ప్రజాస్వామ్యం