కులం

ఇనుప కచ్చడాల్లో కునుకుతూ,పువ్వును పువ్వు అని,నవ్వును నవ్వు అని ఎలా అంటావ్?కనులు మూసుకుని కౕంచెలు దాటే కవీ!ఇది నీకు కాలం కాదయ్యా.జతలకు, పూలతలకు,కవితలకు, ప్రేమ సుధలకుఇది కాలం కాదయ్యా!హృదయాలను ఒరుచుకు పారే నదులకు,కురిచే మేఘాలను

చాలా సంవత్సరాలుగా ఉత్తరాల్లేవ్ ప్రతిరోజు నా చేతుల్లో మాత్రం వెలిసిపోయిన చెల్లాచెదురైన అక్షరాలు దర్శనమిస్తాయి నాది గాని భాష కాల శిల్పం మీద చెక్కబడినట్లుగా అక్షరాలన్నీ గజిబిజిగాచెత్తాచెదారం నిండిన మార్కెట్ లాగా అస్తవ్యస్తమై పరుచుకుని

నది తన మొండి దుఃఖాన్ని అలలు అలలుగా సముద్రంలో నిస్సహాయంగా కలిపేస్తున్న క్షణాల్లో ప్రియా చుట్టూ కమ్ముకున్న గాఢంధకారం లోంచి నీ జ్ఞాపకం నన్ను కమ్మేస్తుంది ..అనాథలా వదిలివేయబడ్డ ప్రాతః కాలంలోఓహ్ తిరస్కృతుడా ఇది