Month: October 2026

స్నానం ఒక పవిత్ర విధిసరాసరి, చిన్నపంచెతో బజార్లో ప్రత్యక్షంఆ మొక్కల పువ్వులనవ్వుల్నీతడి బట్టతో కోయడమొక కర్తవ్యంగాలాడనిచోట బంధించటంఓ ఘనకార్యం సుమ సమూహాలకదో జైలుసహజంగా వికసించడం నేరంమనుషులంతా సమానంగాజీవించడం మహా పాపం తులసి మొక్కకు రాగిచెంబునీళ్లుసూర్య నమస్కారం,జందెం పోగుల్లేని బాపన్లే అంతా-ఎక్కడో అగ్రహారాల్లో కాదుపట్టణాల్లో మహామహా నగరాల్లోడిగ్రీల పీజీల ఉద్యోగ అధికారనిచ్చెన మెట్ల నవ సమాజంలోఅంతో ఇంతో ఎదిగిన నానాకులపుంగవులు , ఎకడమిష్టులుసారీ! ఆడవాళ్లు పూజలుచేస్తేపర్వాలేదనటం కాదుపాపం! వాళ్లింకా ఏర్పాట్లలోనే,అన్నింటా మరో అడుగు వెనకాలే, ఆధునికత ఇలాగ వర్ధిల్లుతోందికార్పొరేట్ భారతంలో..ఫాసిజానికి,ఎన్నెన్ని సానుకూలతలో .. వాడు సమస్త వైవిధ్యాల్నిజీవన సౌందర్యాల్నితన ఉన్మాదంతో ముడేసివేనవేల శతాబ్దాలు నడిచొచ్చినసమాజాన్ని మధ్యయుగాల అగాధాల్లోకి తేలిగ్గా తోసెయ్య

రేణిగుంట జంక్షన్... పొద్దున్నే ఆరు గంటలకి పొగమంచు ఇంకా ఇడిపోల. సలి ఎముకల్ని కొరికేస్తా ఉండాది. రైలు పట్టాల మీద మంచు బిందువులు తడితడిగా మెరుస్తా ఉండాయి. ఆ మంచుని సీల్చుకుంటా ఎక్స్‌ప్రెస్ బండి ఒకటి కూత పెట్టుకుంటా వచ్చి మూడో నెంబర్ ప్లాట్‌ఫారం మీదకి పెద్ద నిట్టూర్పు ఇడిచినట్టు 'స్సుస్స్...' మని ఆగింది. గ్యాంగ్‌మన్ రమణ చేతిలో ఇనప సుత్తి పట్టుకుని, ప్లాట్‌ఫారం కిందకి దిగి ఆగిన రైలు సక్రాలను 'టక్... టక్... టక్...' అని కొడతా పోతా ఉండాడు. ఆ ఇనప సక్రాల సప్పుడు వాడికి ప్రాణం. ఏ సక్రం పగులిచ్చిందో, ఏ సక్రం గట్టిగా

"జైలు అవశేషాలు" (ప్రిజన్ రిమైన్స్) అనేది సాంస్కృతిక కార్యకర్త రమేష్ గైచోర్ రచించిన ఒక సిరీస్. దీనిని మరాఠీ నుండి హర్షాలి పొద్దార్ అనువదించారు; ప్రొఫెసర్ హానీ బాబు సంపాదకత్వ మార్గదర్శకత్వాన్ని అందించారు. విచారణ ఖైదీగా దాదాపు తొమ్మిదేళ్ల పాటు జైలులో గడిపిన అనుభవంతో, గైచోర్ జైలు గోడల వెనుక ఉన్న ప్రజల గురించి, వారి దైనందిన జీవితాల గురించి రాసారు. వ్యక్తుల చిత్రణలు, కథనాత్మక వ్యాసాలు, విశ్లేషణల ద్వారా, కులం, పేదరికం, రాజ్యాధికారాలు ఖైదును ఎలా ప్రభావితం చేస్తాయో ఈ సిరీస్ పరిశీలిస్తుంది. అదే సమయంలో, జైలులో నిలిచిపోయే మానవ సంబంధాలు, హాస్యం, పరస్పర సంరక్షణ; ప్రతిఘటనలను

బుల్డోజర్ కేమి తెలుసుతాము ఎవరిల్లు కూలుస్తున్నామొననీ అది ఇటుకల ఇల్లేగావొచ్చుగానిఒక నిండైన ప్రాణంగల ఇల్లు చచ్చిపోతుంది నిరంకుశుడైనరాజుతన కోటలో కూచునినిరాయుధులైన,నిస్సహాయులైనప్రజల ఇళ్ళను కూల్చివేయిస్తున్నాడు రాజెప్పుడూస్వయంగా ఇల్లు కట్టుకోడుఅతని భవంతికోసంఎత్తిన రాళ్ళలోఅతనిచెమటగాకప్రజల చెమట రక్తం కలగల్సి ఉంటాయి రాజుకొక సొంత ఇల్లుంటేతనుశ్రమించి కట్టుకున్నదైతేబుల్డోజర్లు ఇటువైపురావుఇల్లెట్లాకఢతారో తెలిసినవాడికికూల్చడానికైతే మనసొప్పదు

It is a known fact that a special NIA court recently sentenced 10 Adivasis to death in the 2013 Jhiram Ghati case. Among those sentenced are eight men and two women. A few people have already responded, strongly opposing this sentence. Upon hearing about this verdict, I was immediately reminded of another case involving the death penalty—the 2007 Chilkari incident case in Jharkhand. There are many similarities between these two

Renuka @ Midko, as she shared with a close comrade in 2012 (14 October 2026 marks Renuka’s 56th birth anniversary.) When I was in my tenth standard, studying at Hari Vidyalaya in Mothkur [in 1984-85], Padmavathi was our Principal. She was the life partner of U. Sambasivarao, a well-known scholar-activist. She used to tell us, “It’s not just the textbooks that students should be focusing on. You also should be

Appeal by an Adivasi Writer I knew from news that on 16 September, the special NIA Court at Jagdalpur gave death penalty in the case of Jhiram Ghati attack of May 25 2013. In this incident, as per the report, 27 people including police personnel killed and 38 injured. The attacked was on Congress Parivartan Rally as part of Maoists carry out a campaign called "Tactical Counter Offensive Campaign" (TCOC)

‘జీరం ఘాటి’ ఘటనలో స్థానిక కోర్టు పది మంది ఆదివాసిలకు మరణ శిక్ష విధించింది. సాధారణంగా అయితే పది మందికి ఒకే కేసులో మరణశిక్ష విధించినప్పుడు ఒక రకమైన హడావిడి, ప్రచారం మీడియాలో జరిగేది. కానీ ఈ కేసులో అలాంటివి తక్కువగా కనిపించాయి. మావోయిస్టు ఉద్యమం బలంగా ఉండి ఉంటే దీనికి స్పందన మరోలా ఉండేదమో! 2013 లో ఎలక్షన్ ప్రచారం ముగించుకుని వస్తున్న కాంగ్రెస్ నేత మహేంద్ర కర్మ పై పెద్ద ఎత్తున సాయుధ మావోయిస్టులు దాడి చేయడం వల్ల 29 మంది వరకు మరణించారు. ఇందులో సుమారు 300 మంది సాయుధ మావోయిస్టులు, వందలాది మంది

ఇటీవల ప్రత్యేక ఎన్‌ఐ‌ఏ కోర్టు 2013 నాటి జీరంఘాటీ కేసులో 10 మంది ఆదివాసులకు మరణశిక్ష వేసిన విషయం తెలిసిందే. శిక్ష పడిన వారిలో ఎనిమిది మంది పురుషులు, ఇద్దరు మహిళలు. ఈ శిక్షను తీవ్రంగా వ్యతిరేకిస్తూ కొంత మంది ఇప్పటికే స్పందించారు. ఈ శిక్ష గురించి వినగానే నాకు వెంటనే మరొక ఉరిశిక్ష పడిన కేసు గురించి గుర్తొచ్చింది. అది ఝార్ఖండ్ లోని 2007 నాటి చిల్కారీ ఘటన కేసు. ఈ రెండు కేసులకి చాలా సారూప్యతలు ఉన్నాయి. ఈ రెండు కేసులలోనూ మెజారిటీ నిందితులు మావోయిస్టు పార్టీ సభ్యులని ఆరోపించబడిన ఆదివాసీలు. జీరంఘాటీ కేసు గురించి

జీరమ్‌ ఘటన చాలా భయంకరమైనది. 2013లో జరిగింది. అందులో పెద్ద సంఖ్యలో మావోయిస్టులు పాల్గొన్నారు. 250-300 లేదా ఇంకా ఎక్కువ మంది ఉండవచ్చు. వాస్తవంగా పేర్కొన్న వారి కంటే ఎక్కువ మంది మావోయిస్టులు ఇందులో పాల్గొని ఉండవచ్చు. ఆ సమయంలో, ఇందులో పాల్గొన్నవారు ఒరిస్సా నుండి వచ్చి ఉండవచ్చని కూడా అన్నారు. అందువల్ల, ఇందులో ఎవరు పాల్గొన్నారు, ఎవరు పాల్గొనలేదు అని చెప్పడం చాలా కష్టం. ఇది చాలా క్లిష్టమైన విషయం. ఈ మొత్తం ఘటనకు ప్రత్యక్ష సాక్షులు ఎవరూ లేరు. బస్తర్‌లో చాలా ఘటనలు జరుగుతుంటాయి. జీరమ్‌ఘాటి ఘటన వాటిలో ఒకటి. అది ఒక పెద్ద ఘటన